Zmartwychwstanie - Lew Tołstoj
Akcja utworu rozgrywa się w latach 90. XIX w. Młody arystokrata Dymitr Iwanowicz Niechludow prowadzi spokojne, dostatnie życie, które polega głównie na zabawie i walce z nudą. Pewnego dnia, uczestniczy jako przysięgły, w procesie o zabójstwo. Wśród oskarżonych rozpoznaje Katarzynę Masłową (Katiuszę), dziewczynę, którą parę lat wcześniej wykorzystał i porzucił. Znał ją jako ciepłą, pogodną i dobrą osobę. Teraz dowiaduje się, że jest ona prostytutką, na dodatek podejrzaną o współudział w zabójstwie kupca Smielkowa. Uzmysławia sobie równocześnie, że to jego czyn doprowadził ją na dno moralnego upadku. Dyskutując nad winą podsądnych, przysięgli dochodzą do wniosku, że Katiusza nie popełniła morderstwa, błędnie jednak formułują odpowiedź na postawione przez sąd pytania. W rezultacie, chociaż odpowiedź jest nielogiczna (wskazuje na brak motywu zabójstwa, ale nie zaprzecza samej zbrodni), sędziowie wymierzają kobiecie karę ciężkich robót. Niechludow postanawia podjąć wszelkie możliwe działania, by skutecznie odwołać się od wyroku. Sam wykupuje adwokata, który składa apelację do Senatu. Równocześnie zrywa kontakty ze swoim arystokratycznym środowiskiem, w tym z Marią "Missi" Korczaginą, z którą miał się ożenić, postanawia bowiem, niezależnie od skutków apelacji, zostać mężem Masłowej. Swoją decyzję przekazuje jej w czasie widzenia w więzieniu. Masłowa stwierdza jednak, że nie chce wychodzić za niego za mąż. Odwiedzając Katiuszę, Niechludow przygląda się funkcjonowaniu więzienia i osadzonym w nim osobom, spotyka więźniarkę polityczną Wierę Bogosłowską, której niegdyś pożyczył pieniądze na kurs felczerski, matkę i syna Mienszowów, niesłusznie oskarżonych o podpalenie oraz grupę chłopów przetrzymywanych z powodu braku ważnych paszportów. Doświadczenia te zaczynają budzić w nim obrzydzenie dla samej instytucji więzień i prowadzą do przekonania o ich całkowitej nieskuteczności. Przygotowując się do wyjazdu w ślad za Katiuszą, Niechludow postanawia zrezygnować z odziedziczonej po rodzicach własności ziemskiej i rozdać ją niewolnym chłopom. Ci jednak nie wierzą w szczere intencje pana i odmawiają przyjęcia ziemi. Następnie udaje się do Petersburga, gdzie rozpatrywana jest apelacja Masłowej. Mimo jasnej i logicznej argumentacji zawartej w piśmie adwokata Fanarina zostaje odrzucona. Niechludow używa również swoich znajomości, by uwolniono z Twierdzy Pietropawłowskiej młodą kobietę osadzoną z powodu odnalezienia u niej nielegalnej literatury. W sprawie Masłowej pisze prośbę o ułaskawienie. Po wymarszu aresztantów na Syberię Niechludow podąża za Katiuszą, uzyskuje dla niej przeniesienie do grupy więźniów politycznych, gdzie kobieta poznaje rewolucjonistkę Marię Pawłowną Szczetininę i narodnika Simonsona. Ten ostatni zakochuje się w niej, a Masłowa zgadza się zostać jego żoną, konsekwentnie odrzucając propozycję Niechludowa. Ten otrzymuje informację, że "skarga na najwyższe imię" - prośba o ułaskawienie - została przyjęta i karę Masłowej zmieniono z katorgi na osiedlenie na zachodniej Syberii. Zanim do więzienia dotrze jednak oficjalne potwierdzenie tego faktu, kobieta musi pozostać w więzieniu. Pod wpływem całości doświadczeń wynikłych z obserwacji warunków życia w więzieniu i przebywających w nim ludzi Niechludow zaczyna poszukiwać w Biblii odpowiedzi na pytanie, jak wykorzenić na świecie zło. Lektura Ewangelii Mateusza prowadzi go do wniosku, że aby osiągnąć ten cel, konieczne jest zachowanie pięciu zasad: życia w całkowitym pokoju z innymi ludźmi, całkowitej monogamii, nieskładania przysiąg, przebaczania każdej krzywdy i miłowania swoich wrogów. Niechludow postanawia w oparciu o nie rozpocząć nowe życie. ! Uwagi: Oprawa jest lekko zarysowana i wytarta, brzegi stron są nieco zakurzone. Na oprawie ślad po naklejce.
