Zmarnowany potencjał

Zmarnowany potencjał - Łukasz Stach

Książka ta jest o japońskich okrętach podwodnych walczących w trakcie drugiej wojny światowej. Mógłby ktoś zapytać, całkiem słusznie zresztą – to nie ma już ciekawszych tematów? Zapewne są, najpewniej są też lepsi i bardziej kompetentni autorzy niż politolog piszący o historii. Ale niestety, do dzisiaj nie ma na polskim rynku książki, która w całościowy sposób ujmowałaby tematykę podjętą w tej pracy – udziału podwodnego komponentu Cesarskiej Floty w drugiej wojnie światowej. Podejrzewam, że większość ludzi słyszała o Pearl Harbour, Midway i o kamikaze, jednak o japońskich okrętach podwodnych zapewne wiedzę posiadają jedynie miłośnicy historii wojny na Pacyfiku. Uważam, że pora to zmienić. Inspiracją do napisania tej monografii były moje prywatne zainteresowania dotyczące wojny na Pacyfiku. Najpierw zaczytywałem się w książkach takich autorów jak chociażby Zbigniew Flisowski i jego dwutomowej Burzy nad Pacyfikiem, oglądałem takie klasyki kina wojennego jak Tora! Tora! Tora! czy Bitwa o Midway i stopniowo powiększałem swoją biblioteczkę. Kiedy pojawiły się w niej okręty podwodne Cesarstwa dokładnie nie pamiętam, najpierw były Pearl Harbour, lotniskowce, Midway, Mitsubishi Zero i kamikaze – czyli klasyka. Jednakże w którymś momencie, być może po lekturze książki Claya Blaira Ciche zwycięstwo zacząłem szukać materiałów o japońskich podwodnikach. Pojawiły się nowe informacje i pytania, ale przede wszystkim ciekawość i chęć pogłębienia wiedzy o tym mniej znanym aspekcie wojny na Dalekim Wschodzie. W końcu podjąłem ryzyko napisania kilku tekstów do magazynu „Okręty Wojenne”, który Redakcja i Czytelnicy przyjęli życzliwie (przynajmniej mam taką nadzieję). W pewnym momencie zdałem sobie sprawę, że brakuje całościowego opracowania dokonań sił podwodnych Kraju Kwitnącej Wiśni w latach 1941-1945, a te teksty (których zdania przewijają się i w niniejszej książce) mogą być podstawą takiej monografii. Bazując na tym, co miałem, stopniowo zacząłem swoją podróż przez historię, która mam nadzieję nie dobiegnie końca i zaowocuje kolejnymi publikacjami…