Złotowłosy Sfinks

Złotowłosy Sfinks - St.A.Wotowski

Syn Stanisława Wotowskiego (1848-1931), jeźdźca konnego. W 1919 komisarz XI obwodu policji w Warszawie. Brał udział w wojnie 1920 r. W 1924 założył dwutygodnik Rzeczy ciekawe, który nie utrzymał się długo na rynku. Zasłynął wykładami na temat okultyzmu, z którymi w latach 20. i 30. jeździł po Polsce. Jego biuro detektywistyczne zajmowało się w dużej mierze tropieniem na zlecenie skandali towarzyskich. Jego losy po 1939 są nieznane.

Pisał przede wszystkim powieści kryminalne i tzw. kryminalno-salonowe (kryminał dziejący się w wyższych sferach towarzyskich), nierzadko na podstawie faktów (Człowiek, który zapomniał swego nazwiska, Upiorny dom, Czarny adept), niektóre o charakterze romasów (Niebezpieczna kochanka, Kobieta, która niesie śmierć, Złotowłosy sfinks). Druga część dorobku to tzw. sensacyjne powieści historyczne (Krwawa hrabina, Lekkomyślna księżna, Król awanturników), w których fakty historyczne posłużyły autorowi do stworzenia sensaycjnej fabuły. Wotowski pisał również książki dotyczące magii, zjawisk nadprzyrodzonych i okultyzmu.

Łącznie dorobek Wotowskiego obejmuje ok. 40 powieści. Przed 1939 rokiem bardzo popularny pisarz - wiele wydań, wysokie nakłady, kilka powieści zekranizowanych (np. Rycerze mroku). W PRL jego książki usuwano z bibliotek; w końcu zapomniany. Jego książki są sukcesywnie wznawiane od 2012 roku w ramach serii Kryminały przedwojennej Warszawy i Polski kryminał retro.