Zestaw 11 książek

Zestaw 11 książek - Stanisław Cat-Mackiewicz

Londyniszcze -  2013 r.,169 str.

Dom Radziwiłłów - 2012 r., 415 str.

Myśl w obcęgach. Studia nad psychologią społeczeństwa Sowietów - 2012 r., 205 str.

Stanisław August - 2012 r., 429 str.

Klucz do Piłsudskiego - 2013 r., 315 str.

Zielone oczy - 2012 str. 432 str.

Europa in Flagranti - 2012 r., 403 str.

Był bal - 2012 r., 494 str.

Dostojewski -  2013 r., 343 str.

O jedenastej- powiada aktor-sztuka jest skończona. Polityka Józefa Becka - 2012 r., 341 str.

Kropki nad i dziś i jutro - 2012 r., 304 str. 

Stanisław Mackiewicz herbu Bożawola, pseudonim „Cat” (ur. 18 grudnia 1896 w Petersburgu, zm. 18 lutego 1966 w Warszawie) – polski publicysta polityczny, konserwatysta związany z nieformalnym ugrupowaniemziemiańskim tzw. „żubrów kresowych”, monarchista. Pochodził ze zubożałej polskiej rodziny ziemiańskiej pieczętującej się herbem Bożawola. Jego ojciec Antoni, pochodzący z polskiej rodziny szlacheckiej był dyrektorem i współwłaścicielem petersburskiej firmy importującej wina „Fochts i Spółka”. Matka, Maria z Pietraszkiewiczów, pochodziła z Krakowa. Był starszym bratem pisarza Józefa Mackiewicza. Jego siostra Seweryna była matką pisarza Kazimierza Orłosia oraz babką aktora i dziennikarza Macieja Orłosia. Jako dziecko wykazywał duże zdolności. Czytać umiał już w wieku 4 lat, a jako siedmiolatek czytał i komentował rubryki polityczne gazet. Od 1905 roku uczęszczał do elitarnej Peterschule, założonej przez Piotra I. W 1907 rodzina Mackiewiczów przeniosła się do Wilna, gdzie Stanisław uczęszczał do Gimnazjum im. Cara Aleksandra I, a od 1910 do prywatnego Gimnazjum im. N. A. Winogradowa. W 1913 przerwał naukę w gimnazjum i wyjechał do Krakowa, gdzie był wolnym słuchaczem Uniwersytetu Jagiellońskiego. W maju 1914 powrócił do Wilna. Studiował także prawo na Uniwersytecie Warszawskim oraz Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, zdobywając tytuł magistra. Od 1916 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, w 1917 związał się z Polską Organizacją Wojskową. Podczas wojny polsko-bolszewickiej (1919–1920) wstąpił ochotniczo do partyzanckiego oddziału jazdy mjr. Władysława Dąbrowskiego (późniejszy 13. Pułk Ułanów Wileńskich).