Zegarmistrzostwo maszyny narzędzia i przybory część 3 1949 r.

Zegarmistrzostwo maszyny narzędzia i przybory część 3 1949 r. - Wawrzyniec Podwapiński

 Podwapiński, późniejszy brat Wawrzyniec, także Wawrzyniec Maria Aleksander Podwapiński (ur. 2 lutego 1903 we wsi Radoszyce, niedaleko Komańczy, zm. 18 czerwca 1983 w Warszawie) – franciszkanin konwentualny, jeden z najwybitniejszych polskich zegarmistrzów, autor podręcznika dla zegarmistrzów. Po ukończeniu szkoły średniej przeniósł się do Krakowa gdzie ukończył studia ekonomiczne w Akademii Handlowej. W kwietniu 1929 roku wstąpił do zakonu franciszkanów, otrzymał imię Wawrzyniec. Został przyjęty do klasztoru w Niepokalanowie, który w 1927 roku założył św. Maksymilian Kolbe. Należał do najbliższych współpracowników o. Maksymiliana Kolbego, był przez jakiś czas jego osobistym sekretarzem. Brał udział we wznoszeniu budynków klasztornych w Niepokalanowie. Organizował i kierował pracami budowlanymi, później kierował działalnością wydawniczą. Należał do niepokalanowskiej Ochotniczej Straży Pożarnej. Po wybuchu II wojny światowej w wyniku tułaczki we wrześniu 1939 roku brat Wawrzyniec znalazł się w Iwacewiczach Poleskich, tam przeszedł kilkumiesięczną praktykę zegarmistrzowską. Po powrocie do Niepokalanowa w 1940 roku, na polecenie o. Kolbego, założył warsztat naprawy zegarków i uczył współbraci zegarmistrzostwa.