Zdrajcy powieść historyczny 1927r

Zdrajcy powieść historyczny 1927r - Józef Maciejowski

Józef Maciejowski (ur. 14 czerwca 1897 w Łodzi, zm. 7 sierpnia 1945 w Krakowie) – major piechoty Wojska Polskiego, podpułkownik Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Józef Maciejowski służył w Polskiej Sile Zbrojnej od 17 listopada 1917 roku. Uczestnik kursu Szkoły Podchorążych w Warszawie od 3 grudnia 1917 do 3 września 1918 roku, pozostając w szkole po jej ukończeniu jako chorąży–instruktor, a później dowódca kompanii. Następnie przydzielony do 7 pułku piechoty Legionów jako podporucznik. Przydzielony 11 stycznia 1920 roku na front do 41 Suwalskiego pułku piechoty w którym był na stanowisku dowódcy plutonu i kompanii. 23 maja 1920 roku pod miejscowością Browary dowodząc plutonem suwalskiego pułku podczas kilkugodzinnej walki z piechotą i kawalerią bolszewicką utrzymał pozycje, a następnie przechodząc do kontrataku zadał nieprzyjacielowi ciężkie straty. 27 maja prowadząc obronę pod Browarami i pomimo oskrzydlenia umożliwił oddziałom pułku przejście do kontrataku. 25 czerwca dowodząc 7 kompanią pod Owruczem powstrzymał atak przeważających sił bolszewickich. 26 lipca pod Sokółką, dowodząc kompanią, zaatakował i rozbił liczniejszy oddział kozacki, osłaniając odwrót pułku. Ranny pod Topielicami nad Narwią 30 lipca, a po wyleczeniu powrócił na stanowisko dowódcy kompanii 41 Suwalskiego pułku piechoty. Odznaczony został za czyny wojenne Orderem Virtuti Militari (19 lutego 1921 roku) oraz czterokrotnie Krzyżem Walecznych. W okresie od 30 stycznia 1921 do 12 czerwca 1921 roku był w Szkole Podchorążych w Warszawie, a po ukończeniu szkolenia oddelegowano go do Batalionu Szkolnego 1 Dywizji Piechoty Legionów jako instruktora. Dowódca kompanii po powrocie do 41 pp. Przydzielony do Centralnej Szkoły Karabinów Maszynowych i Broni Specjalnych w Chełmnie od 15 lipca do 8 sierpnia 1922 roku, następnie wykładowca taktyki w Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty nr 1 w Chełmnie od 9 sierpnia do 20 stycznia 1923 roku. 31 stycznia 1924 roku został powołany do złożenia egzaminu przedwstępnego do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie z zastrzeżeniem „o ile przedłoży świadectwo dojrzałości”. Po powrocie do 41 Suwalskiego pułku piechoty Marszałka Józefa Piłsudskiego w Suwałkach był kolejno dowódcą kompanii, dowódcą pułkowej szkoły podoficerskiej i adiutantem pułku. 3 maja 1926 roku awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 263. lokatą w korpusie oficerów piechoty.