Zbiór zadań z geometrii analitycznej na płaszczyźnie i w przestrzeni 1948 r

Zbiór zadań z geometrii analitycznej na płaszczyźnie i w przestrzeni 1948 r - Mikołaj Emil Orlicki

Geometria analityczna – dział geometrii zajmujący się badaniem figur geometrycznych metodami analitycznymi (obliczeniowymi) i algebraicznymi. Złożone rozważania geometryczne zostają w geometrii analitycznej sprowadzone do rozwiązywania układów równań, które opisują badane figury. Przedmiotem badań geometrii analitycznej jest zasadniczo przestrzeń euklidesowa i własności jej podzbiorów, choć wiele wyników można uogólnić na dowolne, skończenie wymiarowe przestrzenie liniowe. Za umowną datę powstania geometrii analitycznej przyjmuje się rok 1637, gdy ukazała się książka Geometrie Kartezjusza, w której wprowadził kartezjański układ współrzędnych. Obecną postać geometrii analitycznej nadał Leonhard Euler w klasycznym dziele Introductio in analysin infinitorum, choć sama nazwa pojawiła się dopiero na początku wieku XIX. Geometria analityczna dała podstawy do rozwoju geometrii różniczkowej i algebraicznej. ! Uwagi : Oprawa zarysowana , powycierana.Brzegi książki zakurzone.Kartki pożółkłe .Zawiera pieczątki i adnotacje pobiblioteczne.Blok spójny, druk w idealnym stanie.