Zbiór przykładów dla ludu katolickiego 1911 r.

Zbiór przykładów dla ludu katolickiego 1911 r. - Francis Spirago

Obecnie są przykłady niezbędne konieczne przy nauce religii zwłaszcza,że katechizmy i książki religijne będące w życiu tylko krótko są uchwycone, a główną wagę kładzie się w nich na oświatę rozumową. Skoro więc katecheta nie wplecie w naukę przykładów, tedy zarówno serce jak dobra wola wyjdzie na tem czczo, próżno, a nauka religii wskutek swej oschłości dzieciom się sprzykrzy. Książka zawiera przykłady niezbędnie konieczne przy nauce religii. Szczególnie pomocne przy nauce dzieci i młodzieży. Katolicyzm – najliczniejsze wyznanie chrześcijańskie, uznające prymat i nieomylność biskupa Rzymu (papieża) nad całym Kościołem. Termin oznacza również ogół zasad wiary i życia religijnego, do których odwołuje się Kościół katolicki.  Słowo „katolicyzm” pochodzi od greckiego przymiotnika καθολική (katholiké), używanego przez Ojców Kościoła już od czasów Ignacego Antiocheńskiego około roku 115: „Tam gdzie jest Jezus Chrystus, tam jest Kościół powszechny”. Sobór konstantynopolitański I (381 r.) w wyznaniu wiary uznał, że słowo to opisuje jedną z czterech podstawowych cech wspólnoty Kościoła, jako „jednej, świętej, powszechnej (katholiké) i apostolskiej”. Sobór użył słowa „powszechna” w sensie potocznym tego słowa. Tak bowiem Sobór rozumiał Kościół – jako odnoszący się do całego świata, jako „uniwersalny”, czyli „cały” lub „zupełny”. W tym rozumieniu termin „katolicki” odnosi się także do Kościołów prawosławnych lub anglikańskich. Jak zauważył Henri de Lubac SJ, od IV wieku słowo „catholicus” było praktycznie synonimem słowa „prawowierny”, choć nie utraciło jednocześnie swego zasadniczego znaczenia powszechności. „Np. gdy Augustyn mówi: (prawdziwe katolickie członki Chrystusa), to określeniem posługuje się jako równoważnikiem słowa. Bardzo wyraźne rozgraniczenie znaczenia tych słów spotykamy u Florusa w Expositio missae, c. 48, n. 3, gdzie kolejno wyjaśnia się każdy z tych wyrazów. Podobnie w liście papieża Zachariasza z 1 maja 748 roku: Orthodoxae professionis et catholicae unitatis (M.G.H., Concilia, II, s. 48)”.