Zatańczmy to jeszcze raz

Zatańczmy to jeszcze raz - Jadwiga Michałowska

Dzięki szerokim kontaktom z ludźmi podczas wieczorów autorskich, w rozlicznych podróżach, w czasie pobytów w ośrodkach wypoczynkowych, przy stoliku ze swoimi zbiorkami w nałęczowskiej palmiarni czy pijalni ciechocińskiej Gaja poznaje swoich czytelników, sympatyków i nielicznych przeciwników. Swoją wiedzę o życiu, o zawiłościach ludzkich losów czerpie głównie z rozmów; chce zrozumieć człowieka i motywy jego poczynań. Dlatego też jej wiersze – „z życia wzięte” – są ludziom bliskie, bo odzwierciedlają ich własne przeżycia, radości, smutki, niepokoje, wzloty i upadki. Nieustająca nadzieja na przekór wszystkiemu, wiara w dobro, dostrzeganie piękna, potrzeba ciepła miłości, prawość i mądrość – to atrybuty poezji Gai, blis¬kiej ludziom wrażliwym, życzliwym, na drodze prawd oczywistych, błędów i pomyłek, świateł i cieni – na scenie życia.