Zaprosić Księżyc

Zaprosić Księżyc - Irena Sławińska

„Zaprosić Księżyc“ jest kolejną po „Chińszczyźnie“ powieścią Hu Peifang znanej polskiemu czytelnikowi jako Irena Sławińska. Autorka publikacji od dawna próbuje przybliżyć Polakom Chiny czy przez tłumaczenie głośnej książki „Kwiat śliwy w złotym wazonie“, czy też uczestnicząc w tworzeniu filmu „Kochankowie roku tygrysa“. Ostatnia publikacja Sławińskiej ukazuje nam Chiny takimi jakimi były naprawdę w okresie wojny japońsko-chińskiej. Poznajemy ten kraj przez pryzmat dziejów jednej rodziny, które wydają się być głównym tematem powieści, ale wnikliwy czytelnik z pewnością zapamięta niezwykły świat innej kultury, w który wprowadza nas ta publikacja. Perypetie związane z dorastaniem, zwykłym życiem konkretnych osób są tylko pretekstem do pokazania jak to zwykłe życie wygląda w Chinach. Książka Hu Peifang przenosi nas do innego świata, w nieznane klimaty i przemienia nasz sposób obserwacji – życie tej rodziny oglądamy innymi oczami. Dla mocno zakorzenionych w Europie czytelników może wydać się to kulturowym szokiem. Dziwimy się, że jeszcze kilkadziesiąt lat temu codzienność mogła być aż tak różna od naszej i łatwiej nam zrozumieć jej dzisiejszą inność. Ludzie zaznajomieni z chińską kulturą, między innymi sinolog i podróżniczka Elżbieta Dzikowska, są zachwyceni autentycznością książki. Obserwując dorastanie Nefrytki, a później jej córki Słodziutkiej nie dość, że zacieśniamy z bohaterami więzi, ale przede wszystkim dowiadujemy się o przepięknych, czasem wręcz niewiarygodnych i niesamowitych dla nas formach rytuałów, które tak ważne są w Państwie Środka. Poznajemy ceremonię ślubu i wesela, przychodzenia na świat dziecka, ale również śmierci. Uczestniczymy w uroczystościach urodzin, czujemy wręcz zapachy orientalnych potraw, celebrujemy picie herbaty. Obserwujemy zmianę statusu społecznego bohaterów, ale też ich przemijanie. Wszystko to niepozornie oplata wspaniała chińska kultura, która z kartki na kartkę staje nam się coraz bliższa. Powieść gorąco polecają pisarz i dyrektor Teatru Polskiego Radia, Janusz Kukuła oraz aktor i współtwórca Teatru 6. Piętro, Michał Żebrowski.