Za wiarę 1919 r.

Za wiarę 1919 r. - Z. Kowerska

Zofia Kowerska z Przewłockich herbu Przestrzał (ur. 11 grudnia 1845 we Wronowie, zm. 20 marca 1929 w Warszawie) – polska powieściopisarka, nowelistka i krytyczka literacka.

Była córką Józefa Przewłockiego i Zofii z Koźmianów (bratanicy Kajetana i Józefa Szczepana), siostrą Konstantego i Marii Gustawowej Świda-Polny.

Nagrodzona przez „Tygodnik Ilustrowany” za nowelę Wydalona, poruszającą temat rugów pruskich. Jej publikacje prasowe miały charakter wychowawczo-patriotyczny. Jest również autorką książek dla dzieci i literatury pedagogicznej. Za rozprawę O wychowaniu macierzyńskim otrzymała nagrodę tygodnika „Bluszcz”. Jej twórczość tłumaczono na język francuski, niderlandzki oraz czeski[1].

Była żoną ziemianina Stefana Franciszka Kowerskiego herbu Białynia (1824–1901), syna Jana Pawła i Brygidy z Niewiarowiczów, z którym miała czworo dzieci[2]:

Stanisława Józefa (1869–1940), męża Marii z Popielów (córki Pawła i Marii z Zamoyskich), a po jej śmierci Marii z Horodyńskich (córki Zbigniewa)
Zofię (1871–1946), żonę Antoniego Rząda
Witolda
Wandę (1880–1967), żonę Feliksa Drużbackiego