Z Ziemi na Księżyc

Z Ziemi na Księżyc - Juliusz Verne

Na koniec wojny secesyjnej, Gun Club (Klub Artylerzy-stów) posiada w swoich szeregach najlepszych artylerzy-stów Stanów Zjednoczonych. Jednak z powodu zakończenia działań wojennych nie mają nic do roboty. Barbicane i Maston, czyli prezes i sekretarz klubu, zamierzają ożywić swoich kolegów, składając im propozycję wysłania kuli armatniej na Księżyc. Międzynarodowa subskrypcja, przeprowadzona z wielkim rozmachem, pozwala na skonstruowanie olbrzymiego działa, nazwanego Kolumbiadą. Ten potwór, liczący trzysta metrów długości zostaje wytopiony w wielu piecach, z których surówka płynie do pionowej studni wydrążonej w ziemi Florydy. Wówczas dochodzi do dwóch nieprzewidzianych wypadków: kapitan Nicholl, prawdziwy ekspert w sprawach dotyczących pancerzy ochronnych, krytykuje projekt, który uważa za niewykonalny, i zachęca Barbicane’a do pojedynku; z drugiej strony pojawia się śmiały Francuz, Michel Ardan, który pragnie zająć miejsce w pocisku. Używając siły swej dyplomacji, Ardanowi udaje się pojednać dwóch antagonistów, którzy decydują się mu towarzyszyć, a wcześniej przewidziana kula armatnia zastąpiona zostaje przez aluminiowy, cylindryczno-stożkowy pocisk, przygotowany i wyposażony z wielką starannością. W przewidzianym dniu trzej ludzie schodzą do Kolumbiady i urządzają się w pocisku, postawionym na czterystu tysiącach materiału wybuchowego. Gigantyczny wybuch wyrzuca w przestrzeń pocisk z trzema podróżnikami, a astronomowie całego świata zaczynają z niepokojem śledzić jego trasę; wkrótce dochodzą do wniosku, że raczej nie osiągnie celu, lecz będzie krążył wokół Księżyca. Jeśli przeważy przyciąganie Księżyca, astronauci spadną na to ciało niebieskie, jeśli nie, nieszczęśnicy będą jego satelitą. Co się stanie? Czytelnik uzyska odpowiedź w powieści zatytułowanej „Wokół Księżyca”.