Z czego śmieją się mądrzy ludzie

Z czego śmieją się mądrzy ludzie - Manfred Geier

„Filozofia jest wtedy, kiedy się śmiejemy. A śmiejemy się z głupoty.” Hans Blumenberg podsumował w ten sposób długą historię, która trwa aż do naszych czasów, a rozpoczęła się wraz z platońskim potępieniem śmiechu z upadku filozofa. Bo tylko głupi ludzie mogą śmiać się z filozofii i jej specjalistów. Czy nie ma zatem w filozofii miejsca na śmiech? Nie ma mądrych ludzi z filozoficznymi zainteresowaniami, nie odmawiających sobie prawa do śmiechu? Są, ale trzeba ich szukać, przy czym niekiedy należy się w tym celu zagłębić w odległe warstwy historii filozofii. Gdyż obok poważnego Platona i jego niezliczonych następców, mamy w akademickiej filozofii także śmiejącego się Demokryta, od którego bierze początek inna tradycja. W tej książce wyruszymy jej śladami, powiodą nas przez ponad dwa tysiące lat, od Demokryta i Diogenesa, przez Kanta i Kierkegaarda, aż do Karla Valentina, który filozoficzne zdziwienie językiem przemienił w komizm, pozwalając nam bezpośrednio doświadczyć zmysłowości śmiechu. Ludzki śmiech należy do najpiękniejszych rzeczy na ziemi, jeżeli spojrzy się na rzecz praktycznie. O nim i jego przyczynach traktuje Filozofia humoru, w podwójnym rozumieniu tego dopełniacza: będziemy filozoficznie wyjaśniać, dlaczego i z czego ludzie się śmieją; pokażemy też roześmianych filozofów, w których życiu i dziełach humor odgrywa ważną rolę, ów„talent cenny i rzadki”, którego źródło zbadał Siegmund Freud.