Z bocianich wypraw i przygód, 1934 r.

Z bocianich wypraw i przygód, 1934 r. - Wiktor Frantz

Wiktor Frantz (ur. 30 listopada 1904 w Tarnopolu, zm. 1980) − polski filozof, bibliofil, dziennikarz, literat, orientalista i działacz harcerski, redaktor Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” (1945–1956) i Wydawnictwa Literackiego (1956–1969).

Wiktor Frantz był synem Ludwika Frantza, pracownika urzędu skarbowego, i Zofii Kozarskiej. Po ukończeniu c. k. II tarnopolskiego gimnazjum[1] w 1923 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Studiował do 1932 roku, kiedy uzyskał tytuł magistra filozofii, z przerwą na odbycie służby wojskowej w latach 1929−1930. Od dzieciństwa związany był z harcerstwem, jeszcze w Tarnopolu był drużynowym, a podczas studiów pracował jako redaktor i dziennikarz lwowskiego pisma „Skaut”. Uczestniczył również w III Międzynarodowym Zlocie Skautów (Jamboree) w 1929 roku.

W 1932 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel jednego z lwowskich gimnazjów, zaś od następnego roku także jako redaktor techniczny w Państwowym Wydawnictwie Książek Szkolnych. Równolegle publikował w czasopismach „Sygnały” i „Wczoraj-Dziś-Jutro”. W 1934 roku wydał pierwszą książkę: Z bocianich wypraw i przygód. Cały czas pozostawał w kręgu redakcji „Skauta”, będąc kilkakrotnie jego redaktorem naczelnym, w tym w ostatnim okresie istnienia pisma przed wybuchem II wojny światowej. W 1939 roku został powołany do wojska i wziął udział w kampanii wrześniowej.