Wygrani i przegrani polskiej transformacji

Wygrani i przegrani polskiej transformacji - Maria (red.) Jarosz

"Transformacja polskiego systemu polityczno-gospodarczego jest ogromnym sukcesem naszego kraju. Tak też jest oceniana przez międzynarodowych ekspertów, dziennikarzy i uczonych. W światowej literaturze naukowej i publicystyce, zwłaszcza najnowszej, przykład Polski przywoływany jest z reguły jako argument na rzecz możliwości racjonalnej przebudowy niewydolnej gospodarki realnego socjalizmu w prężną i rozwojową gospodarkę rynkową. I w inny zupełnie kraj - Polskę niepodległą, demokratyczną, wolną. Potwierdza to analiza wskaźników podstawowych efektów reformowania gospodarki: Polska jest liderem przemian w pokomunistycznych krajach Europy. Inaczej widzimy transformację, jeśli przedmiotem rozważań uczynimy dysproporcje między bogactwem a biedą. Problem w tym, że tereny najbardziej zacofane, miasta, miasteczka i wioski, dla których inwestycje kapitału polskiego czy zagranicznego są kwestią życia i śmierci, rozwoju bądź stagnacji i obumierania, absolutnie nie interesują potencjalnych inwestorów. Z ich bowiem punktu widzenia irracjonalne jest inwestowanie w zakup denacjonalizowanych przedsiębiorstw (bądź zakładanie nowych firm) tam, gdzie nie ma odpowiedniej infrastruktury, powiązań kapitałowych czy zaplecza produkcyjnego. W tej sytuacji rzeczą nowej klasy politycznej, a zwłaszcza wyłonionych spośród niej decydentów, jest wyznaczenie priorytetów gospodarczej (i społecznej) polityki kraju. W tym przypadku polegające na dokonaniu wyboru: czy należy wspierać najlepiej prosperujące regiony kraju, czy też raczej stymulować niwelowanie różnic między tymi najlepszymi a zacofanymi - i w dającej się przewidzieć przyszłości doprowadzić do zmniejszenia terytorialnych i społecznych dystansów?