Wśród trujących mgieł . Opowieść o wojnie gazowej , 1933r.

Wśród trujących mgieł . Opowieść o wojnie gazowej , 1933r. - Roman Umiastowski

Już w początkach I wojny światowej okazało się, że szybkie jej rozstrzygnięcie nie będzie możliwe. Niemiecka armia po początkowych błyskotliwych sukcesach została zatrzymana. Strony konfliktu już w 1914 roku zatrzymały się, umacniając swoje pozycje liniami głębokich okopów. Ciągnące się setkami kilometrów, silnie rozbudowane i gęsto obsadzone stanowiska, nasycone bronią maszynową transzeje i świetnie wstrzelana ciężka artyleria sprawiły, iż ówczesne, tradycyjne środki pola walki stały się niewystarczające. Masowe natarcia piechoty czy brawurowe szarże kawalerii okazały się w tych warunkach nieskuteczne. Straty poniesione przez stronę ofensywną, nikłość sukcesów w postaci przesunięcia frontu, stworzyły specyficzne warunki prowadzenia tej wojny. Cel ataków- okopy wroga, odpowiadały zmasowanym ogniem karabinów maszynowych powodując w szeregach szturmujących krwawe straty. Frontu, nie udało się przełamać. Od tej pory konflikt ten kojarzyć się będzie z krwawymi natarciami mas piechoty, poprzez zryty pociskami „pas ziemi niczyjej” i obrońcami ostrzeliwującymi wroga z okopów, brodzącymi po kolana w głębokim błocie. Symbolem I wojny światowej na zawsze pozostaną błotniste polowe umocnienia-okopy, drut kolczasty, karabiny maszynowe a także broń chemiczna- bojowy gaz. 
Inicjatorem i pomysłodawcą użycia gazów jako środka bojowego był prof. Fritz Haber. Urodzony we Wrocławiu w 1868 r. w rodzinie kupieckiej, wyznania mojżeszowego, ten wyjątkowo uzdolniony naukowiec, całe swoje życie poświęcił badaniom w dziedzinie chemii.