Wspomnienia z martwego domu / Biedni ludzie 1929 r

Wspomnienia z martwego domu / Biedni ludzie 1929 r - Teodor Dostojewski

Książka składa się z dwóch dzieł literackich: „Wspomnienia z martwego domu” oraz „Biedni ludzie”. W 1849 roku Teodor Dostojewski za przynależność do Koła Pietraszewskiego został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie. W ostatniej chwili car odwołał tę karę i zamienił ją na więzienie połączone z ciężkimi robotami. Pisarz przebywał na katordze cztery lata, a doświadczenia zebrane w tym okresie pozwoliły mu przedstawić w powieści „Wspomnienia z martwego domu” obraz życia w syberyjskim więzieniu. Swoje wspomnienia autor wkłada w usta szlachcica, Aleksandra Pietrowicza Gorianczykowa, skazanego za zabójstwo żony na dziesięć lat ciężkich robót. Opisuje zwyczaje panujące w twierdzy, relacje między współwięźniami, ich historie, zachowania, postawy i charaktery, przedstawia różne fragmenty katorżniczego życia i wiele sylwetek skazańców, pośród których znajdują się ludzie dobrzy i wartościowi. „Biedni ludzie” to powieść, która początkowo miała być pisana w formie pamiętnika i opisywać losy młodej prowincjuszki, przeprowadzającej się do Petersburga. Ostatecznie jednak autor zdecydował się nadać utworowi formę powieści epistolarnej, a tematem uczynić miłość i kłopoty życiowe dwojga ubogich ludzi – Makarego Diewuszkina i Wareńki Dobrosiełowej.