Wróbel Tadeusz - Zasady urbanistyki

Wróbel Tadeusz - Zasady urbanistyki - Tadeusz Wróbel

Urodził się w rodzinie profesora gimnazjum. W 1904 rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Lwowskiej, ukończył je w 1910, a 17 lipca 1912 otrzymał dyplom architekta. Pomiędzy ukończeniem studiów a obroną dyplomu praktykował w Biurze Budowlanym Wydziału Kolejowego. W latach 1913-1914 był wykładowcą Państwowej Szkoły Technicznej. Służbę odbywał w stopniu porucznika ze specjalnością budownictwa w Wiedniu. Po demobilizacji w latach 1920-1924 był asystentem przy katedrze budownictwa utylitarnego Wydziału Architektury Politechniki Lwowskiej. W latach 1924-1925 studiował urbanistykę w Paryżu. Po powrocie zajął się głównie urbanistyką. 4 listopada 1927 Wydział Koła Architektów Polskich powołał Tadeusza Stanisława Wróbla w skład stałej Delegacji Architektów Polskich w Warszawie, a dwa lata później objął funkcję prezesa lwowskiego Koła Architektów Polskich. Należał przez wiele lat do Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. W roku 1928 założył wraz z Leopoldem Marcinem Karasińskim własne biuro projektowe we Lwowie, gdzie zaprojektował wiele budynków mieszkalnych, także spółdzielczych oraz willi. W latach 1939-1941 kierował Katedrą Budowy Miast w Lwowskim Instytucie Politechnicznym, po wkroczeniu armii hitlerowskiej pozostał bez pracy. Gdy zorganizowano tajne Wyższe Kursy Techniczne został zatrudniony jako wykładowca. Od 1944 był docentem w Lwowskim Instytucie Politechnicznym, w październiku 1945 został wysiedlony do Wrocławia. Uczestniczył w tworzeniu wydziału budownictwa i architektury, został pierwszym jego dziekanem. W grudniu 1945 zorganizował na Politechnice Wrocławskiej Katedrę Budowy Miast i Osiedli i kierował nią do roku 1960. W 1948 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, po przejściu na emeryturę w 1966 skupił się na pisarstwie, powstała wówczas książką "Zarys historii budowy miast". Zmarł we Wrocławiu, został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. ! Uwagi: Strony książki lekko poplamione