Workuta - autograf

Workuta - autograf - Urbankiewicz Jerzy

Jerzy Urbankiewicz (ur. 23 czerwca 1915[1] w Łodzi, zm. 11 sierpnia 2004 w Łodzi) – polski pisarz, dziennikarz, oficer kawalerii Wojska Polskiego i Armii Krajowej. Z wykształcenia prawnik.Od 19 września 1934 roku do 15 lipca 1935 roku był słuchaczem Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Szkołę ukończył z 1. lokatą w stopniu tytularnego plutonowego podchorążego. Praktykę odbył w 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie. W 1937 roku został mianowany podporucznikiem w korpusie oficerów rezerwy kawalerii[3]. Brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 (4 pułk Ułanów Zaniemeńskich)[4]; internowany, do kwietnia 1940 przebywał w obozie na Litwie. Po ucieczce współpracował z egzekutywą Kedywu Okręgu Wileńskiego AK, od 1943 był jej dowódcą[4][2]. W październiku 1944 aresztowany przez NKWD, wyrok 15 lat zsyłki, 12 lat spędził w łagrze w Workucie[4][2]. Gdy powrócił do Polski w 1956 na łamach „Nowej Kultury” opublikował artykuł Cztery listy z Workuty[2], pierwszą publikację o łagrach w Polsce