Wilno od początków jego do roku 1750 Tom I do IV ok 1840 r.

Wilno od początków jego do roku 1750 Tom I do IV ok 1840 r. - Józef Ignacy Kraszewski

Tom I - 1840 r 477 str.

Tom II - 1840 r. 525 str.

Tom III -  1841 r. 383 str.

Tom IV - 1842 r. 408 str.

Wilno – stolica i największe miasto Litwy, położone na Pojezierzu Litewskim u ujścia rzeki Wilejki do Wilii.

Historyczna stolica Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Miejsce obrad Sejmów Wielkiego Księstwa Litewskiego[2]. Wilno po unii lubelskiej nie utrzymało formalnych funkcji stolicy Rzeczypospolitej Obojga Narodów[3]. Miejsce obrad sejmików ziemskich powiatu wileńskiego od XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku[4][5], od 1920 do 1922 jako stolica Litwy Środkowej, w latach 1922–1945 w granicach II RP (jako stolica województwa wileńskiego). Po agresji sowieckiej na Polskę 17 września 1939 roku przekazane przez ZSRR Litwie i okupowane przez nią do 3 sierpnia 1940 roku[6], kiedy to w wyniku aneksji państw bałtyckich przez ZSRR znalazło się pod okupacją sowiecką. Po ataku III Rzeszy na ZSRR od czerwca 1941 do lipca 1944 roku pod okupacją niemiecką (Komisariat Rzeszy Wschód). Od lipca 1944 do 16 sierpnia 1945 roku[7] ponownie pod okupacją sowiecką. W konsekwencji decyzji mocarstw wielkiej trójki zapadłych na konferencji jałtańskiej znalazło się ostatecznie w granicach Litewskiej SRR, a większość polskich mieszkańców została wysiedlona przez władze sowieckie. Od 1990 roku jest stolicą niepodległej Litwy.