Wielki podręcznik Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa, 1947 r.

Wielki podręcznik Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa, 1947 r. - Praca Zbiorowa

Arcybractwo Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa (Straż Honorowa, Stowarzyszenie Godziny Obecności przy Sercu Jezusa) – publiczne stowarzyszenie wiernych w Kościele katolickim, związane z kultem NSPJ, którego członkowie codziennie przez jedną, ustaloną przez siebie godzinę, nie przerywając aktualnych zajęć, w skupieniu adorują w duchu Najświętsze Serce Jezusa.

Dzieło to, nazwane Strażą Honorową Najświętszego Serca Pana Jezusa, a potocznie po prostu Strażą Honorową, zaczęło błyskawicznie się rozprzestrzeniać. Do końca roku przystąpiły do niego siostry wizytki ze stu dwunastu klasztorów. Już w czerwcu zostało ono przeniesione do Anglii przez jezuitę o. Weld. W sierpniu w parafii Poule koło Lyonu umieszczono pierwszy Zegar w kościele, wpisało się do niego stu dwudziestu dwóch wiernych. Z powodu wzrastającego zapotrzebowania, zaczęto drukować pierwsze materiały informacyjne.

9 marca 1864 roku biskup de Langalerie ustanowił w kaplicy sióstr w Bourg-en-Bresse Bractwo Straży Honorowej, aby nadać mu byt formalny. Wkrótce, na prośbę s. Marii od Najświętszego Serca, papież bł. Pius IX w tym roku zatwierdził Straż i udzielił jej tych samych odpustów, jakie posiadało Bractwo Serca Jezusowego w Rzymie.

W tym samym roku Straż Honorowa zaczęła rozpowszechniać się dzięki pierwszym dwom zelatorkom świeckim. Jedną z nich była bł. Maria Deluil-Martiny z Marsylii, późniejsza założycielka zgromadzenia Sióstr Najświętszego Serca Jezusa, krewna s. Anny Magdaleny Rémuzat, która rozpropagowała Tarczę Serca Jezusowego. Korespondowała ona z s. Marią, a swoim zapałem pociągnęła do Straży św. Magdalenę Zofię Barat, a ta wszystkich członków swego Instytutu Najświętszego Serca Jezusa. Następnie na własny koszt drukowała materiały i rozpowszechniała je. Udało się jej też jednego dnia przekonać do Straży Honorowej wielu biskupów przybyłych do Marsylii 5 czerwca na konsekrację bazyliki Najświętszej Maryi Panny de la Garde. Wszyscy oni dzień później wpisali się na Zegar zawieszony w tym kościele, a następnie propagowali dzieło w swoich diecezjach. Druga młoda dziewczyna, Matylda de Nedonchel, która zaangażowała się wraz ze swym ojcem, rozpropagowała Straż w całej Belgii.

W 1878 roku papież Leon XIII podniósł Straż Honorową do godności arcybractwa, czyli bractwa z prawem agregowania do siebie innych bractw, dla Francji i Belgii. Rok później zaś Straż Honorowa założona w Rzymie w kościele św. Wincentego i św. Anastazego otrzymała również prawa arcybractwa dla Włoch. Potem powstawały podobne arcybractwa w innych krajach, jak: Austria, Niemcy, Holandia, Anglia, Hiszpania, Kanada, Peru, Stany Zjednoczone i Szwajcaria.