Wiadomości o Polsce współczesnej 1936 r.

Wiadomości o Polsce współczesnej 1936 r. - A. Wereszczyński

Antoni Wereszczyński (ur. 26 września 1878 w Stasiowej Woli w powiecie rohatyńskim, zm. 1 lipca 1948 w Krakowie) – polski prawnik, profesor.

Syn Józefa, adwokata i posła do Sejmu Krajowego Galicji i do austriackiej Rady Państwa. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Uzyskał stopień naukowy doktora prawa w 1901. Był uczniem Stanisława Starzyńskiego.

Podczas I wojny światowej w lutym 1918 został jednym ze stu członków Tymczasowej Rady Miejskiej we Lwowie[3]. W listopadzie 1918, podczas obrony Lwowa członek Komitetu Obywatelskiego i Polskiego Komitetu Narodowego we Lwowie. W niepodległej RP został radnym Lwowa. Od 1922 wykładowca nauk prawnych na Politechnice Lwowskiej, od 1925 profesor nadzwyczajny, od 1931 profesor zwyczajny nauk prawnych PL, wielokrotny dziekan Wydziału Inżynieryjnego. W okresie dwudziestolecia międzywojennego wykładał także na Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Został członkiem założycielem powołanego w 1938 Stowarzyszenia „Towarzystwo Budowy Panoramy Plastycznej Dawnego Lwowa”. Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie[6]. Pełnił funkcję wiceprezesa Zjednoczenia Stanu Średniego w 1928.

W maju 1939 został wybrany rektorem Politechniki Lwowskiej na rok akademicki 1939/194. Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę, 15 października 1939 usunięty przez okupacyjne władze sowieckie. Po ataku Niemiec na ZSRR z czerwca 1941 w okresie okupacji niemieckiej działał w konspiracyjnym UJK we Lwowie jako wykładowca prawa politycznego, a także wykładał historię dyplomacji na tajnym Studium Dyplomatycznym UJK.