Westgalizische heldengraber 1917 r.

Westgalizische heldengraber 1917 r. - Major Rudolf Broch

Rudolf Broch (ur. 25 marca 1871 w Prossnitz, zm. 23 września 1942 w Wiedniu) – oficer armii Austro-Węgierskiej, twórca zespołu zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych.

Pochodził z żydowskiej rodziny. Był synem kupca Adolfa i Pauliny z d. Halberstadt. Po ukończeniu gimnazjum, od 1865 roku studiował na Wydziale Architektury Wyższej Szkoły Technicznej w Wiedniu a jako wolny słuchacz uczestniczył w zajęciach Wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Służbę wojskową rozpoczął jako jednoroczny ochotnik w roku 1890. W latach 1890-1893 kolejno awansował od stopnia tytularnego kaprala do stopnia podporucznika. W latach 1891-1901 odbył służbę kompanijną w Wadowicach, Krakowie, Nowym Sączu i Tarnowie. W następnych latach służył m.in. w pułkach obrony krajowej (LIR – Landwehr-Infanterie-Regiment): Nr 32 w Nowym Sączu i Nr 14 w Brnie. W 1906 roku uczęszczał do szkoły oficerskiej korpusu w Wiedniu. 30 października 1908 roku zmienił wyznanie na rzymskokatolickie, przyjmując na chrzcie w kościele garnizonowym w Brnie imiona Rudolf Eduard Maria. 1 listopada 1908 roku awansował na stopień kapitana i został dowódcą kompanii w Čáslav. W 1909 roku został przydzielony do dowództwa obrony krajowej w Krakowie – Krakowskiej Komendantury Wojskowej w charakterze oficera koncepcyjnego.