Warszawa 1944 - 1980 Z archiwum architekta tomy 1 do 3 i mapy

Warszawa 1944 - 1980 Z archiwum architekta tomy 1 do 3 i mapy - Józef Sigalin

Józef Sigalin (ur. 6 listopada 1909 w Warszawie, zm. 25 grudnia 1983 tamże) – polski architekt i urbanista.
Był synem Michała i Rozalii (z d. Kurlandskiej) Sigalinów. Pochodził z rodziny warszawskich fabrykantów pochodzenia żydowskiego, producentów popularnych przed II wojną światową kefirów – założycielką rodzinnego przedsiębiorstwa była jego babka, Klaudia Sigalina. Był najmłodszym wśród sześciorga rodzeństwa (Jakub, używający imienia Roman, Grzegorz, Anna, Aleksander, Eugenia oraz Józef). Podobnie jak bracia Grzegorz i Roman podjął studia architektoniczne, a także prawnicze, jednak nie zdołał ukończyć ich przed wybuchem wojny. Jego dwaj bracia zostali zamordowani na Wschodzie. Okres wojny spędził w ZSRR jako naczelnik wydziałów budowlanych kopalni w Krzemieńcu i fabryki jedwabiu w Leninabadzie. Następnie wstąpił do Armii Czerwonej i służył w Iranie. Po rekonstrukcji Wojska Polskiego w ZSRR służył w dywizji kościuszkowskiej, gdzie był oficerem sztabowym. Do Warszawy powrócił w 1945 w stopniu majora. W 1946 ukończył studia architektoniczne i obronił dyplom u prof. Jana Zachwatowicza.

W swoich wspomnieniach zapisał, że odnalazł w zrujnowanej Warszawie figurę Zygmunta III z pomnika tego władcy.

Był jednym z założycieli Biura Planowania i Odbudowy PKWN i Biura Odbudowy Stolicy (1945), współtworzył Plan Generalny Warszawy w latach 1951−1953. W latach 1951-1956 był pierwszym naczelnym architektem Warszawy, w latach 1945−1946 nadzorował budowę mostu Poniatowskiego, w latach 1947−1949 (razem z Janem Knothem i Zygmuntem Stępińskim) realizował budowę Trasy W-Z, w latach 1950-1955 Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej (MDM), a w latach 1952−1955 był formalnie, z polecenia prezydenta Bolesława Bieruta, pełnomocnikiem ds. budowy Pałacu Kultury i Nauki (w rzeczywistości budowę PKiN nadzorował Henryk Janczewski). W następnych latach (do 1974) nadzorował budowy trasy Starzyńskiego, Wybrzeża Szczecińskiego i Helskiego, obwodnicy śródmiejskiej od Okopowej do Towarowej, ul. Waryńskiego i Trasy Łazienkowskiej.

Był autorem projektów architektonicznych ukształtowania placów Zamkowego, Konstytucji, Defilad i Zawiszy. Współtworzył osiedle Mariensztat, parki Traugutta i Agrykola, tereny zieleni wokół Pałacu Kultury i Nauki, w rejonie Wisły oraz Świdra.

Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D12-1-1).

Tom I: str.532

Tom II: str.511

Tom III: str.635