Wanda Malczewska

Wanda Malczewska - X.S.P.M

Pierwsze 24 lata życia spędziła w Radomiu, z czego pierwsze 10 za życia matki, a następne 14 u boku macochy. Była świecką mistyczką, czynną na polu społeczno-charytatywnym, prekursorką świeckich katechetów i pracownic charytatywnych, najpierw, od 1846, na terenie Klimontowa i Zagórza, obecnych dzielnic Sosnowca (diecezja sosnowiecka). Tam w 1846 zabrała ją ciotka Konstancja, siostra ojca, Leonardowa Siemieńska. W swej posłudze niosła zarówno świadectwo i naukę wiary, jak i często wypraszała wsparcie materialne dla najbiedniejszych na tym terenie. Jej wychowankiem w obu tych znaczeniach był późniejszy Apostoł Robotników Zagłębia, ks. Grzegorz Augustynik.

Po upadku powstania styczniowego, gdy w niezwykły sposób został uzdrowiony jej cioteczny brat Jacek Siemieński (1826–1872), zgodnie jednak z otrzymanym przez nią widzeniem, cała rodzina opuściła teren zaboru rosyjskiego i udała się najpierw w okolice Krakowa a następnie do innych majątków rodziny Siemieńskich, m.in. do Żytna, gdzie niosła posługę bliźnim i prowadziła życie mistyczne. Po śmierci owego kuzyna, Jacka, oraz jego matki, swojej ciotki, Konstancji Siemieńskiej, przeniosła się najpierw do klasztoru dominikanek, u św. Anny pod Przyrowem, a następnie do Parzna, gdzie też zmarła.

Obecnie trwa jej proces beatyfikacyjny, postulatorem procesu jest Krzysztof Nykiel. 21 lutego 2006 w Watykanie promulgowano dekret o heroiczności cnót Wandy Malczewskiej. Odtąd przysługuje jej tytuł Czcigodnej Sługi Bożej. Jej grób znajduje się w krypcie kościoła Serca Jezusowego w Parznie.