W walce i burzy Tadeusz Hołówko na tle epoki 1933 r

W walce i burzy Tadeusz Hołówko na tle epoki 1933 r - Wincenty Rzymowski

Wincenty Rzymowski, ps. Jan Gromnicki, Andrzej Boruta, Balbo (ur. 19 lipca 1883 w Kuczborku-Osadzie, zm. 30 kwietnia 1950 w Warszawie) – polski literat, dziennikarz i polityk, minister spraw zagranicznych oraz kultury i sztuki, poseł na Sejm Ustawodawczy. Przywódca Stronnictwa Demokratycznego (1944–1949). Honorowy prezes SD (1949–1950). Urodził się w Kuczborku-Osadzie w rodzinie Stanisława i Józefy z Cichowiczów – właścicieli niewielkiego majątku. Kształcił się na studiach w Warszawie, Lozannie, Genewie i Odessie. Ostatecznie ukończył Wydział Prawny Uniwersytetu Noworosyjskiego. Pracował jako dziennikarz w "Myśli Niepodległej" i "Przeglądzie Społecznym". W 1910 został redaktorem pisma "Prawda" Aleksandra Świętochowskiego. Przed wybuchem wojny wydał m.in. Szaniec wolnej myśli (1909). Angażował się w ruch postępowy, był m.in. uczestnikiem Zjazdu Wolnomyślicielskiego, a także członkiem władz Polskiego Związku Postępowego (PZP). W czasie I wojny światowej za działalność publicystyczną aresztowany przez Niemców, przebywał w obozie w Zelle-Schloss. Wydał publikacje: Podboje Rosji oraz Niemcy a koalicja (1916). Przetłumaczył Księcia Machiavellego (1917). W okresie II RP publicysta m.in. "Świata" i "Expresu Porannego". Był redaktorem naczelnym "Kuriera Porannego" (1933–1937). W latach 1923–1926 przebywał w Rzymie – jako pracownik poselstwa RP przy Kwirynale, a także włoski korespondent "Robotnika". Za swe korespondencję był aresztowany przez policję Mussoliniego i więziony w Rzymie, został zwolniony w wyniku interwencji władz polskich. Jego publicystyka w okresie II RP miała charakter antyfaszystowski i antyhitlerowski, choć jednocześnie krytyczny wobec ZSRR. Był jednocześnie przeciwnikiem "kołtunerii" i "bigoterii". W 1933 przystąpił do Ligi Reformy Obyczajów. Początkowo popierał rządy Józefa Piłsudskiego, z latami stawał się jednak coraz bardziej krytycznie nastawiony do ekipy sanacyjnej, zwłaszcza po śmierci Marszałka.