W upalnej sercu wschodu 1925 r.

W upalnej sercu wschodu 1925 r. - Jadwiga Marcinowska

Jadwiga Marcinowska ps. J. M. Perświt, J. Pereświt, Starża, (ur. 28 października 1877 w Starej Bielicy, zm. 4 stycznia 1943 w Warszawie) – pisarka i poetka, działaczka ruchu ludowego i kobiecego.Urodziła się jako córka Józefa, powstańca z 1863 i Józefy, z domu Pereświt-Sołtan. Uczyła się w domu oraz na prywatnej stancji w Wilnie (1883-91). W 1891 po przeniesieniu się rodziny do Janowic w pow. radomskim, który to majątek jej ojciec dzierżawił złożyła w gimnazjum w Radomiu egzamin, uzyskując patent nauczycielski. Pracowała jako nauczycielka domowa w dworach guberni radomskiej (1891-96). Od 1896 studiowała w Warszawie literaturę pod kierunkiem P. Chmielowskiego. W tym samym roku wstąpiła do Zetu i Ligi Narodowej. Debiutowała jako pisarka opowiadaniem pt. W Wielkim Tygodniu, w ,,Gazecie Świątecznej”. Studiowała jako wolny słuchacz literaturę i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1898-99) i na Sorbonie w Paryżu (1900-01). Na studiach udzielała się w pracach Zetu i „Zjednoczenia”.