W kręgu codzienności, 5 tomów - Andrei Giradini
Każdy tom z serii "W kręgu codzienności" jest zbiorem esejów wybitnych historyków europejskich, którzy analizując rozmaite przejawy życia: społecznego, religijnego, naukowego, ekonomicznego i politycznego, dają pełny obraz człowieka danej epoki, poczynając od starożytności po współczesność.
Egipski schemat pozycji poszczególnych warstw, często prezentowany w formie tzw. piramidy społecznej, pokazuje wyraźnie, że przeważająca większość ludności zaliczała się do jej najniżej sytuowanych grup. To ich praca gwarantowała biologiczne przetrwanie wyższym warstwom egipskiego społeczeństwa, ale także pozwalała na organizowanie i przeprowadzanie wielkich zadań architektonicznych czy inżynieryjnych, takich jak budowa świątyń i piramid czy obsługa systemu irygacyjnego. Cały ten, z dzisiejszego punktu widzenia często nieracjonalny, system wzajemnych powiązań funkcjonował przez blisko 3 tys. lat, przechodząc poważne kryzysy zaledwie kilka razy. Szczególną rolę w utrzymywaniu stanu równowagi i ideologicznym spajaniu mieszkańców Egiptu odgrywała oczywiście religia. Nieprzemijające wartości etyczne oraz prawa natury uosabiało abstrakcyjne pojęcie maat, w spersonalizowanej formie przedstawiane jako bogini Maat. Był to symbol równowagi, strażniczki porządku świata, sprawiedliwości i kary. Naruszenie maat – odwiecznego porządku – prowadziło do negatywnych skutków, ze zniszczeniem całej społeczności włącznie. Owa równowaga gwarantowała realizację każdej idei i koncepcji. Te zaś, jako uprzednie w stosunku do ich realizacji, udowadniały Egipcjanom, iż rzeczywistość może podlegać dowolnym zmianom i przekształceniom, bez żadnej straty dla poszczególnych bytów i ich elementów, o ile tylko maat zostanie zachowana. Znane nam doskonale i kojarzone powszechnie z egipskimi wierzeniami przeistoczenia bogów w zwierzęta czy władców w ciała niebieskie nie były zatem, jak sądzą niektórzy, wyrazem „prostackiej ideologii”, lecz perfekcyjną ilustracją ówczesnej koncepcji świata i rządzących nim prawideł.
Człowiek Grecji przedstawia podstawowe przejawy życia: społecznego, religijnego, naukowego, ekonomicznego i politycznego oraz daje pełny obraz człowieka danej epoki poczynając od starożytności po współczesność. Jean-Pierre Vernant – francuski historyk i antropolog, specjalista problematyki związanej ze Starożytną Grecją oraz z jej mitami. Był profesorem w Collège de France, i jednym z bohaterów francuskiego ruchu oporu.
Giardina Andrea (red.), Człowiek Rzymu, 2000 r., 456 str. Wywodzący się z różnych krajów historycy, których gronu przewodzi Andrea Giardina z Rzymu, podzielili wielką tematykę tej książki na rozdziały poświęcone nie człowiekowi w ogóle, lecz różnym rolom, jakie on w owej cywilizacji odgrywał. Oglądamy kolejno obywatela i polityka,kapłana prawnika,żołnierza,niewolnika, wyzwoleńca, chłopa ,rzemieślnika,kupca, człowieka ubogiego i wreszcie rozbójnika. Nie są to postacie nieruchome. Autorzy uwydatniają ich ewolucję w długich przestrzeniach czasu. Pilnują też, by nie przedstawić jako roztrzygnięte, co jest ciągle przedmiotem debaty, bo przecież zwłaszcza dziś w interpretacjihistorii antycznej wiele się zmienia. Wprowadzają nas w gęstwinę owych dociekań, co jest jednym z walorów książki.
Bronisław Baczko. Le Goff Jacques (red.), Człowiek średniowiecza, 2000 r., 471 str. Spis treści: - człowiek średniowiecza - niektóre obsesje człowieka wieków średnich - obsesje społeczne i polityczne - mnisi - wojownik i rycerz - chłop i życie na wsi - mieszczanin i życie w mieście - intelektualista - artysta - kupiec - kobieta i rodzina - miejsce świętego w średniowiecznym chrześcijaństwie - człowiek marginesu Vovelle Michel (red.),
Człowiek renesansu, 2001 r., 375 str. Od samego zarania renesansu idea "odrodzenia", narodzenia się do nowego życia, towarzyszyła jako program i mit różnym aspektom tego prądu. Przekonanie o tym, że nowa era i nowe czasy już nadeszły, pojawiało się powszechnie przez cały wiek XV. Vernant Jean-Pierre (red.),
