W cieniu Gdańska II

W cieniu Gdańska II - Józefa Krośnicka

W 1938 ukończyła historię i filozofię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, po czym podjęła pracę nauczyciela w Gimnazjum i Liceum Męskim im. Piotra Skargi w Pułtusku[3]. W czasie wojny należała do Armii Krajowej (ps.Ziutka i Barka), była łączniczą i organizatorką tajnego nauczania. Po upadku powstania warszawskiego wywieziona na roboty przymusowe. Po kapitulacji III Rzeszy, która zastała ją w Lubece, organizowała polskie nauczanie w alianckich strefach okupacyjnych w Niemczech[4], a następnie wróciła do Pułtuska, gdzie poślubiła Jerzego Krośnickiego. Wobec problemów z pracą i mieszkaniem trafiła na Pomorze Zachodnie[5] (gm. Choszczno). W kwietniu 1955 przeprowadziła się z mężem do Sobowidza, gdzie najpierw została planistką w PGR, a po październiku 1956 nauczycielką w miejscowej szkole. Po kilku latach, jako jej kierownik[1], zainicjowała budowę budynku nowej szkoły[6]. Od 1961 przez wiele lat uczyła historii w Szkole Podstawowej nr 3 w Pruszczu Gdańskim[1][2], wychowując w tym czasie 5 dzieci (trzech synów i dwie córki). Po przejściu na emeryturę wydała kilkanaście publikacji poświęconych historii okolic Gdańska. W 2017 przekazała Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku pamiątki swojego męża z obozu koncentracyjnego Sachsenhausen oraz dokumenty i publikacje dotyczące powojennych początków nauczania, w tym odręcznie sporządzony elementarz z 1945 r.[7]

Pochowana 25 stycznia 2020 na starym cmentarzu komunalnym w Pruszczu Gdańskim[8].