Vom Fels zum meer XV jahrang 1896 r. - Zbiorowa Praca
Order Domowy Hohenzollernów, podzielony na Order Królewski Domowy Hohenzollernów i Order Książęcy Domowy Hohenzollernów (niem. Königlicher Hausorden von Hohenzollern i Fürstlich Hausorden von Hohenzollern), zwany także w skrócie: Order Hohenzollernów – wysokie odznaczenie cywilne i wojskowe Królestwa Prus do 1918 oraz Księstwa Hohenzollern-Sigmaringen do 1850. Dziś order domowy niegdyś panujących dynastii – zarówno linii królewskiej Hohenzollernów, jak i książęcej Hohenzollern-Sigmaringen.
Spis treści
1Historia
2Insygnia
3Odznaczeni
4Bibliografia
Historia[edytuj | edytuj kod]
Order został ustanowiony 5 grudnia 1842 jako trójklasowe odznaczenie przez przedstawicieli dwóch panujących wówczas w Szwabii, w państewkach Hechingen i Sigmaringen, książęcych linii rodu Hohenzollernów, bardzo daleko spokrewnionych z władcami Prus, i otrzymał nazwę Order Książęcy Domowy Hohenzollernów. Po cesji obu księstw na rzecz Prus 12 marca 1850 król Fryderyk Wilhelm IV przejął go 16 stycznia 1851 do systemu odznaczeń pruskich i stworzył niejako dwa "ordynki" orderu: królewski i książęcy.
W ordynku królewskim istniały dwie odmiany: wojskowa i cywilna, każda z czterema klasami:
Wielki Komandor (Großkomtur) z gwiazdą lub bez gwiazdy, siedem odmian krzyża
Komandor (Komtur) z gwiazdą lub bez gwiazdy, siedem odmian krzyża
Kawaler (Ritter), trzy odmiany krzyża
Właściciel (Inhaber), dwie odmiany krzyża
W ordynku książęcym istniały cztery klasy i dwa medale:
Krzyż Honorowy I klasy (Ehrenkreuz 1. Klasse)
Krzyż Honorowy Komandorski (Ehrenkomturkreuz)
Krzyż Honorowy II klasy (Ehrenkreuz 2. Klasse)
Krzyż Honorowy III klasy (Ehrenkreuz 3. Klasse)
Medal Honorowy (Ehrenmedaille)
Medal Zasługi (Verdienstmedaille)
W czasach wojny order był nadawany wyłącznie oficerom, którzy odznaczyli się wyjątkową odwagą na polu bitwy. System II Rzeszy nie dopuszczał wielokrotnego nadawania tego samego odznaczenia, a więc oficer do rangi kapitana włącznie, który już posiadał Żelazny Krzyż I klasy, a nie miał jeszcze szans na uzyskanie Pour le Mérite, był wynagradzany nadaniem "Hohenzollerna" III klasy z mieczami. W czasie I wojny światowej otrzymało order 8291 osób.
Po upadku monarchii pruskiej order był nadal nadawany i Niemcom, i cudzoziemcom przez przebywającego na wygnaniu w Doorn b. cesarza Wilhelma II. Położyło temu kres rozporządzenie Adolfa Hitlera z 1936 r., które zabroniło nadawania wszelkich orderów byłych panujących dynastii niemieckich obywatelom Niemiec. Do śmierci cesarza w 1941 r. order otrzymywali tylko cudzoziemcy.
