Vixit cum parentibus : dzieci w wieku do siedmiu lat w rodzinach chrześcijan z Rzymu III-VI wieku

Vixit cum parentibus : dzieci w wieku do siedmiu lat w rodzinach chrześcijan z Rzymu III-VI wieku - Stawoska-Jundziłł

Prześladowania chrześcijan – zjawisko występujące na przestrzeni wieków w wielu krajach, polegające na mniej lub bardziej otwartej walce z chrześcijaństwem i jego wyznawcami. Prześladowcy posługiwali się różnymi metodami: w pierwszych wiekach chrześcijaństwa często uciekali się do fizycznej eksterminacji, co ma miejsce także obecnie w wielu krajach Trzeciego Świata.

Pierwsi chrześcijanie byli prześladowani zarówno przez Żydów, z których religii chrześcijaństwo się wywodziło, jak też przez Imperium rzymskie, na terenie którego nowa religia się rozwijała. Prześladowania te trwały do IV wieku, kiedy to religia została zalegalizowana przez cesarza Konstantyna Wielkiego[1].

W późniejszym okresie celem prześladowań byli chrześcijańscy misjonarze oraz nowonawróceni, którzy stawali się męczennikami za wiarę. Z czasem wewnątrz chrześcijan pojawiły się konflikty, oskarżenia o herezję i wzajemne prześladowania szczególnie w okresie reformacji i kontrreformacji.