Victoria deorum siue ueri Herois educatio

Polsko-łaciński poeta Sebastian Fabian Klonowic (łac. Acernus) 1545-1602 jest autorem poetyckiego traktatu parenetycznego, liczącego 20 tys. heksametrów, pt. Victoria Deorum. In qua continetur veri herois educatio. Interpretuje on alegorycznie mit o zwycięstwie odniesionym przez bogów olimpijskich – uosabiający nowy i piękny porządek kosmosu – nad pradawnymi gigantami, synami Ziemi. Poeta poucza, jaki powinien być idealny obywatel ówczesnej polskiej i chrześcijańskiej Rzeczypospolitej szlacheckiej i jak powinien być kształtowany. „Nauczycielem życia” staje się u Klonowica antyczny Rzym i on dostarcza autorowi licznych wzorców osobowych. Niezwykle symptomatyczne i ciekawe (choć nie całkiem jednoznaczne) są rozważania w rozdz. XXXV na temat: czy syn szlachecki powinien zdobywać umiejętności zawodowe, czy wypada mu zajmować się czymś innym niż uprawa ziemi. Poemat ukazał się drukiem jeszcze za życia autora w latach 1587 – około 1600. Wzorem w budowie heksametru byli dla Klonowica: Wergiliusz, Owidiusz i Horacy. Niniejsza edycja, jako czwarty tom wielkiego dzieła Klonowica Victoria Deorum, ukazuje się w 400-lecie śmierci wielkiego poety lubelskiego, który wciąż jest mało znany i niedoceniany.