Użytkowanie wieczyste Zagadnienia konstrukcyjne

Użytkowanie wieczyste Zagadnienia konstrukcyjne - Zygmunt Truszkiewicz

Instytucja uzytkowania wieczystego jest pelna zasadniczych sprzecznosci. Nawiazuje ona bowiem do instytucji znanych w starozytnosci, natomiast w polskim systemie prawnym pojawia sie dopiero w 1961 r. i to w okresie obowiazywania ustroju socjalistycznego. 
Chociaz instytucja ta zapewnia uzytkownikowi wieczystemu uprawnienia zblizone do prawa wlasnosci, to jednak uzytkowanie wieczyste jest prawem na rzeczy cudzej, gdyz panstwo socjalistyczne nie bylo sklonne wyzbywac sie wlasnosci nieruchomosci. Ponadto, mimo wplywu szczególnej ochrony panstwowej wlasnosci socjalistycznej na powstanie i ksztalt instytucji uzytkowania wieczystego, instytucja ta zostala wykorzystana do przebudowy stosunków wlasnosciowych w zakresie wlasnosci panstwowej w ramach przemian spoleczno-gospodarczych, jakie zaszly w Polsce na przelomie lat 80. i 90. XX w. 
Wymienione sprzecznosci musialy odcisnac pietno na konstrukcji prawnej uzytkowania wieczystego. Dlatego nasuwaja sie pytania o ksztalt poszczególnych elementów tej konstrukcji, o skale teoretycznych i praktycznych komplikacji z niej wynikajacych i w koncu o przydatnosc instytucji uzytkowania wieczystego w nowych uwarunkowaniach spoleczno-gospodarczych. Niniejsza rozprawa jest próba odpowiedzi na powyzsze pytania.