Utopia powtórzenia

Utopia powtórzenia - Czabanowska-Wróbel Anna

Kategoria powtórzenia łączy w sobie w modernistycznym przemieszczeniu kwestie jaźni, pamięci i wieczności. Na długo przed postmodernistycznymi nawrotami powtórzenie stało się przestrzenią poszukiwań artystycznych, w których ścierają się ze sobą wątpliwość i nadzieja.
Powtórzenie w proponowanym tu ujęciu nie stanowi teoretycznej konstrukcji, ma stały i dlatego wciąż zmieniający się związek z egzystencją, z jednostkowym, pojedynczym doświadczeniem i z samym pisaniem jako czynnością i procesem.
Ze Wstępu
Nowatorskie poszukiwania Anny Czabanowskiej-Wróbel zwarte w jej książce sytuują się w nurcie krytycznego odkrywania rzeczywistych cech literackiej nowoczesności, kształtującej swe rysy nie tylko w dążeniu do stanu mitycznej oryginalności,
ale też w poczuciu niemożliwości osiągnięcia jej przeciwieństwa; utopijności powtórzenia. Autorka zarówno identyfikuje te iteratywne praktyki, czasem w najbardziej nieoczekiwanych miejscach, jak i analizuje ich funkcje, niekiedy bardzo istotne, służące bowiem rozwijaniu i krystalizowaniu autorskich formuł podmiotowości, stabilizowaniu pamięci, konstruowaniu tożsamości jednostek i wspólnoty.
Książka Anny Czabanowskiej-Wróbel jest świadectwem ogromnej kompetencji historycznoliterackiej (obejmującej polską literaturę od końca XIX wieku po początek wieku XXI), rozległej erudycji, komparatystycznej wiedzy, jak też dojrzałej a subtelnej sztuki interpretacji, której efektem są poszczególne studia, bardzo różnorodne w swoim charakterze, a zarazem zawsze inspirujące i wnikliwe.
Z recenzji prof. dr hab. Ryszarda Nycza