Uskoki,ok.1930r.

Uskoki,ok.1930r. - Teodor Tomasz Jeż

Urodzony 23 marca 1824 we wsi Saracei na Podolu, w rodzinie szlacheckiej; jego ojciec - Józef - był oficerem napoleońskim. Uczył się w gimnazjum w Niemirowie, a następnie (1843-1846) w liceum w Odessie na wydziale fizyczno-matematycznym. Po ukończeniu liceum ze złotym medalem i rocznym pobycie w domu wstąpił w roku 1847, na uniwersytet w Kijowie . W roku 1848 przez Galicję wyjechał na Węgry; kampanię węgierką 1848-1849 odbył w Legionie polskim, awansując do stopnia porucznika. Po upadku powstania węgierskiego emigrował do Turcji, gdzie był przez rok internowany, następnie wyjechał do Anglii (1850). W Anglii pracując w fabryce klisz do tapet został członkiem Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. W roku 1851 udał się do Mołdawii jako agent Komitetu Centralnego Demokracji Europejskiej; w czasie wojny krymskiej przebywając na Półwyspie Bałkańskim próbował sformować legion polski, był obserwatorem przy wojsku tureckim. Następnie przebywał na Wołoszczyźnie, wyjechał do Serbii, przewędrował Bułgarię przebrany za żebraka. W latach 1855-1857 przebywał w Konstantynopolu, w roku 1858 powrócił do Londynu. Po wybuchu powstania styczniowego został naczelnikiem sił zbrojnych na Rusi; został mianowany przez Centralny Komitet Narodowy pułkownikiem, zorganizował oddział powstańczy w Tulczy, który miał przez Rumunię wkroczyć na terytorium Rosji; oddział został jednak rozbrojony przez Rumunów. Po upadku powstania styczniowego próbował doprowadzić do wybuchu powstania słowiańsko-węgierskiego przeciwko Austrii. Przez pewien czas był więziony przez Austryjaków we Lwowie, w latach 1864-1866 mieszkał w Belgradzie, następnie przebywał w Brukseli, Lozannie, Genewie, pod koniec życia zamieszkał na stałe w Lozannie. Był jednym z założycieli Ligi Narodowej Polskiej, która następnie przekształciła się w stronnictwo Narodowej Demokracji. Prezes Komisji Nadzorczej Skarbu Narodowego, członek Zarządu Związku Wychodźstwa Polskiego i Rady Zarządzającej Muzeum Narodowym Polskim w Rapperswillu. W 1900 roku odbył podróż do Stanów Zjednoczonych w celu zwiedzenia koloni polskich. Zmarł w Lozannie 11 stycznia 1915 roku.