Uresko duga noc

Uresko duga noc - Bartłomiej Szmytkowski

Wiesz, ile ważą twoje myśli po zmroku? On tylko próbuje przetrwać noc. Właśnie opuścił miejsce, w którym chętnie zostałby na dłużej, whisky w butelce ubywa, a jego największym problemem jest aktualnie brak zapalniczki. To brzmi jak jeden z typowych wieczorów spędzonych na mieście. Z tym że nim nie jest. Zakrapiana wędrówka pogrążonymi w mroku ulicami przybiera nieoczekiwany obrót. Ludzie mijani na chodnikach nie pokazują swoich twarzy. Myśli o otaczającym świecie huczą w głowie, nikotynowy głód daje się we znaki, a samotność staje się brutalnie namacalna. Jakby tego było mało, krążąc po mieście, bohater wplątuje się w rywalizację z jednym z największych proroków świata. Do jakich miejsc i refleksji doprowadzi go ta niekończąca się noc? Portfel to dobra rzecz. Portfel przypomina, że tak naprawdę nie jestem samotny, wiesz. Bo tak jak większość ludzi, ja też w portfelu mam twarze bliskich. Dobrze słyszysz, stary, trzymam ich głowy w portfelu. Tych najbliższych. Nie wiem, czemu tak się robi, ale tak się robi i nie ja to wymyśliłem. Patrz, spójrz, stary, pokażę ci ich. […] Nie patrzę w górę. Powoli chowam wszystko do portfela. Zdaję sobie sprawę, że jedyne twarze, które w nim mieszkają, to moja i kilku królów na papierkach. Czy właśnie tak wygląda samotność? Brak zdjęć w portfelu?