Umowa społeczna, 1920r.

Umowa społeczna, 1920r. - Jan Rolisseali

Jean-Jacques Rousseau (ur. 28 czerwca 1712 w Genewie, zm. 2 lipca 1778 w Ermenonville) – genewski pisarz tworzący w języku francuskim, filozof, pedagog, teoretyk muzyki.

Rousseau urodził się 28 czerwca 1712 w Genewie przy Grand’rue 40 w rodzinie protestanckiej, jako drugi syn zegarmistrza, obywatela Genewy. Matka zmarła po porodzie, a w roku 1722 Genewę na zawsze opuścił jego ojciec, umieszczając syna pod opieką jego wuja. Jean-Jacques początkowo uczył się w pobliskim Bossey, a po powrocie do Genewy w 1724 roku rozpoczął terminowanie u kancelisty miejskiego, a następnie rytownika.

W 1728 roku Rousseau opuścił Genewę i rozpoczął tułaczkę. W Annecy spotkał panią Louise de Warens, która doradziła mu wyjazd do Turynu i skłoniła do przejścia na katolicyzm[1][2]. Przez kilka miesięcy błąkał się, podejmował drobne prace, czasami kradł. Zaczął też uczyć muzyki, do czego nie miał początkowo kompetencji. W roku 1729 wrócił do Annecy i zamieszkał u pani de Warens. Przez kolejne lata podróżował i podejmował różne zajęcia (kopisty nut, nauczyciela śpiewu, guwernera, pracownika katastru sabaudzkiego), powracając co pewien czas do Annecy. Po osiągnięciu 21 lat został kochankiem pani de Warens, a z czasem również administratorem jej dóbr. Jednocześnie pracował intensywnie nad swoim wykształceniem i od 1737 zaczął pisać swoje pierwsze prace.

W 1738 rozstał się z panią de Warens. W latach (1740–1741) był nauczycielem domowym dwóch synów Jeana Bonnota de Mably w Lyonie (1741–1743). Z tego okresu pochodzą jego pierwsze prace teoretyczne na temat muzyki, m.in. Projet concernant de nouveaux signes pour la musique, zaprezentowany przed Francuską Akademią Nauk, która przyznała Rousseau certyfikat. W 1743 opublikowano pierwszy tekst Rousseau Dissertation sur la musique moderne.

W latach 1743–1744 był sekretarzem hrabiego de Montaigu, ambasadora Francji w Wenecji. W roku 1744 powrócił do Paryża, gdzie dostał się do wyższego towarzystwa. W tym czasie poznał Thèrese Levasseur, dwudziestotrzyletnią bieliźniarkę z Orleanu. Zostaje ona jego kochanką, a w 1768 żoną. Będą mieli 5 dzieci, które oddadzą do przytułków