Ucho igielne, 1931 r.

Ucho igielne, 1931 r. - Leopold Staff

Ucho igielne – otwór w igle, umieszczony na jednym z jej końców, służący do przewlekania przezeń nici; otwór ma zwykle kształt owalny. Ucho igielne weszło do metafor jeszcze w starożytności jako skrajna hiperbola, wyrażało rzecz niemożliwą do wykonania.Talmud babiloński odnosi ucho igielne do niewyrażalnych idei. Aby wyjaśnić, że sny ujawniają myśli ukryte w sercu człowieka i są produktem rozumu, rabini mówią:„Nie pokazują człowiekowi palmy ze złota, ani słonia przechodzącego przez ucho igielne” (Berakhot 55b).Podobne zastosowanie ucha igielnego znajdujemy w innym traktacie talmudycznym Baba Mezi'a 38b.Midrasz do Pieśni nad pieśniami używa tego wyrażenia dla zobrazowania Bożej chęci oraz możliwości zbawienia grzesznika.„Święty powiedział, otwórz dla mnie drzwi tak wielkie jak ucho igielne a Ja otworzę dla ciebie drzwi, przez które mogą przejść namioty i [wielbłądy?]” (Midrasz, Pieśń nad pieśniami, 5,3.).Midrasz do Księgi Rodzaju wyjaśnia, że ucho igielne nie jest zbyt wąskie dla dwóch przyjaciół, jednak świat nie jest zbyt szeroki dla dwóch wrogów (Midrasz, Księga Rodzaju 1.3).