Twarz Getta Zdjęcia żydowskich fotografów

Twarz Getta Zdjęcia żydowskich fotografów

Książka “Twarz getta. Zdjęcia żydowskich fotografów z getta Litzmannstadt, 1940–1944” to obszerna kolekcja unikatowych fotografii wykonanych w getcie w Łodzi (w 1940 r. Niemcy zmienili nazwę miasta na Litzmannstadt). W tym getcie, zamkniętym w lutym 1940 r., przebywało 160 tysięcy Żydów – było to największe getto na ziemiach polskich wcielonych do Rzeszy. Przetrwało najdłużej ze wszystkich gett, aż do końca sierpnia 1944 roku, kiedy ok. 68 tysięcy więźniów wywieziono do Auschwitz-Birkenau i tam zamordowano.

Co czyni tę książkę wyjątkową? Przeważającą część zdjęć z łódzkiego getta wykonało nie hitlerowskie władze, ale sami żydowscy fotografowie, takich jak Mendel Grossman i Henryk Ross. Działali oni z oficjalnego polecenia Przełożonego Starszeństwa Żydów Mordechaja Chaima Rumkowskiego, który chciał przekonać nazistów o pożytkach płynących z istnienia getta. Ich zadaniem było dokumentowanie ekonomicznego potencjału getta, ale często wychodzili poza narzucone ramy. Ryzykując życiem, fotografowali egzekucje, przypadki śmierci głodowej na ulicach, akcje deportacyjne oraz sceny z wydarzeń artystycznych. Utrwalali też chwile radości, ukazując godną podziwu wolę zachowania człowieczeństwa w okrutnej rzeczywistości.