Turystyka polonijna. Zarys problemu

Turystyka polonijna. Zarys problemu - Witold Rybczyński

Turystyka polonijna to nie tylko sentymentalne wojaże do dawnej ojczyzny, ale również okazja do nawiązania kontaktów i współpracy w wielu dziedzinach. Niezwykle istotne i obustronnie korzystne mogą być podróże do Starego Kraju przedstawicieli różnych środowisk zawodowych, m.in.: lekarzy, inżynierów, przedsiębiorców czy naukowców. Turystów polonijnych fascynują m.in. organizowane w kraju polonijne festiwale teatrów oraz zimowe czy letnie igrzyska sportowe. Kulturowa, gospodarcza i promocyjna rola turystyki polonijnej jest ważnym elementem tożsamości narodowej. Jest to także ogromny potencjał, dotychczas nie w pełni jeszcze wykorzystany. Nie można wszakże zapominać, że Polonię szacuje się na około 20 mln osób. W obrębie samej Polonii też zachodzą zmiany – zaczyna przeważać emigracja zarobkowa, a nie – jak wcześniej – polityczna. Samo wejście Polski do Unii Europejskiej zmieniło niedostępne dotąd kraje Europy Zachodniej w otwarty rynek pracy. Nowe fale emigracji, a więc tworzenie „nowych” Polonii, skutkują potrzebą wypracowania nowych form współpracy. Powstaje więc potrzeba zdefiniowania nowej polityki wobec Polonii, jej aktywizacja, uzyskanie zrozumienia i skutecznego poparcia dla polskiej racji stanu oraz promocja polskiego dziedzictwa w nowoczesny, interesujący sposób. Te kluczowe zadania wymagają współpracy wielu instytucji społecznych, rządowych, ale i edukacyjnych. M.in. specjalnego znaczenia nabiera tu potrzeba przygotowywania kadr obsługujących ruch turystyczny ze specjalnością „Polonia i Polacy z zagranicy”. Wydaje się też bardzo potrzebne zwiększenie badań naukowych w tym obszarze, nie tylko z historii turystyki polonijnej, ale co będzie przydatne – badań dla współczesnego biznesu turystycznego dotyczącego turystyki polonijnej. Dotychczasowe działania instytucji rządowych, Polskiej Organizacji Turystycznej, środowisk turystycznych i polonijnych w celu zbliżenia Polonii do Macierzy zasługują na poparcie. Jednak brak było do tej pory ściślejszej wymiany informacji pomiędzy teoretykami a praktykami, między naukowcami a przedsiębiorcami – organizatorami turystyki polonijnej.