Tułacze, Tom I-III, 1897 r.

Tułacze, Tom I-III, 1897 r. - B. Bolesławita

Tom I - 152 s.

Tom II - 158 s.

Tom III - 184 s

Powieść "Tułacze" przedstawia losy trzech pokoleń rodziny Plutów, której członkowie biorą udział w walkach narodowowyzwoleńczych na przełomie XVIII i XIX wieku. Chronologicznie utwór obejmuje okres od konfederacji barskiej do czasów po upadku powstania listopadowego. Powieść rozpoczyna się w 1771 r. Na ziemiach polskich dogorywa pierwszy ruch narodowowyzwoleńczy, zwany konfederacją barską. Na ziemi krakowskiej, w majątku Skała mieszka należąca do drobnej szlachty rodzina Plutów. Najmłodszy jej przedstawiciel, nastoletni Karol jest zafascynowany opowieściami o chwalebnych czynach przodków. Pewnego dnia opuszcza rodzinny majątek i przystaje do konfederatów. Bierze udział w walkach z Rosjanami. Podczas obrony klasztoru jasnogórskiego poznaje dowodzącego twierdzą pułkownika Kazimierza Pułaskiego. Po upadku tego ruchu, bohater wraz z pułkownikiem i garstką konfederatów udaje się na emigrację. Po kilku latach lądują oni na amerykańskiej ziemi i tam walczą z Anglikami o suwerenność tworzącego się właśnie nowego demokratycznego państwa i narodu. Karol Pluta nie przypuszcza, iż zwycięstwo rewolucji amerykańskiej nie położy kresu jego tułaczce. Nie wie, iż jego los podzielą również kolejne pokolenia rodziny Plutów...