The Lankavatara Sutra, 1932r.

The Lankavatara Sutra, 1932r. - Daisetz Teitaro Suzuki

The Laṅkāvatāra Sūtra (Sanskrit) is a prominent Mahayana Buddhist sūtra. This sūtra recounts a teaching primarily between Gautama Buddha and a bodhisattva named Mahāmati, "Great Wisdom". The sūtra is set in Laṅkā, the island fortress capital of Rāvaṇa, the king of the rākṣasa demons. The title of this text roughly translates as "Scripture of the Descent into Laṅkā".

The Laṅkāvatāra Sūtra figured prominently in the development of Chinese, Tibetan and Japanese Buddhism. It is notably an important sūtra in Chan Buddhism and Japanese Zen.

Daisetz Teitaro Suzuki (jap. 鈴木大拙 Suzuki Daisetsu, właśc. Suzuki Teitarō, jap. 鈴木貞太郎 ur. 1870, zm. 1966) – japoński myśliciel, profesor filozofii buddyjskiej, pierwszy i najważniejszy popularyzator zen na Zachodzie. Swymi esejami o buddyzmie zen wprowadził ten nurt myśli buddyjskiej w świat człowieka Zachodu, do jego psychologii, sztuki, a nawet filozofii i kosmologii.

Profesor japonistyki i buddyzmu Brian Victoria uważa, że Daisetz Suzuki odegrał kluczową rolę w usprawiedliwianiu japońskiej agresji i ekspansji na kontynencie azjatyckim w XX w. i współtworzył teoretyczne podwaliny tzn. zen Cesarskiej Drogi. Głównymi założeniem tej koncepcji była supremacja cesarza Japonii w świecie, a także taki trening duchowy wiernych, by byli w stanie wykonać każdy rozkaz przełożonych.

Victoria zarzuca Suzukiemu, że po wojnie nie odciął się od poczynań japońskiej armii, a wyraził jedynie ubolewanie rozpoczęciem wojny ze Stanami Zjednoczonymi, co sprowadziło klęskę na Japonię[1].