Teoria sprężystości

Teoria sprężystości - Witold Nowacki (red.)

Teoria sprężystości - matematyczna teoria opisująca zachowanie ośrodka ciągłego podlegającego deformacjom sprężystym. Teoria sprężystości dzieli się na liniową teorię sprężystości i nieliniową teorię sprężystości. Liniowa teoria sprężystości zakłada liniowe związki konstytutywne czyli obowiązywanie prawa Hooke'a oraz liniowe (zlinearyzowane) związki geometryczne, które są odpowiednie do opisu deformacji ciała w zakresie małych przemieszczeń i małych odkształceń. Pionierem teorii sprężystości był inżynier kolejnictwa, budowniczy kolei Petersburg-Moskwa oraz konstruktor mostów, Feliks Jasiński - autor dzieła Badania nad sztywnością prętów ściskanych opublikowanej w 1895 roku. Teoria – system pojęć, definicji, aksjomatów i twierdzeń, ustalających relacje między tymi pojęciami i aksjomatami, tworzący spójny system pojęciowy, opisujący jakąś wybraną dziedzinę fizyczną lub abstrakcyjną. W przypadku nauk przyrodniczych, nauk ścisłych i nauk humanistycznych teorie są tworzone w celu systematyzowania i racjonalizowania faktów, wyjaśniania powodów ich występowania, przewidywania przyszłych zdarzeń, oraz budowy nowych systemów/urządzeń/broni. Thomas Kuhn wprowadził pojęcie „paradygmatu”, które określił jako zbiór podstawowych pojęć i twierdzeń teorii danej nauki. W przestrzeni nauki teoria nigdy nie przesądza, jaki jest stan faktyczny. Jeśli praktyka dowodzi czegoś innego, wtedy teoria upada albo jej stosowanie zawęża się do określonych warunków. Na przykład mechanika klasyczna może być stosowana jedynie do opisu ciał poruszających się z prędkością dużo mniejszą od prędkości światła. Praca zawiera podstawowe wiadomości z zakresu teorii sprężystości. Specjalny nacisk położono na interpretację fizyczną zagadnień. Do studiowania książki potrzebne są wiadomości z matematyki w zakresie wykładanym na wyższych uczelniach technicznych. Podręcznik został przygotowany z myślą o studentach studiów inżynierskich i magisterskich wydziałów mechanicznych i inżynierii lądowej uczelni technicznych oraz dla wykładowców prowadzących przedmioty: mechanika ciała stałego, wytrzymałość materiałów, teoria sprężystości i plastyczności, mechanika konstrukcji inżynierskich.