Technologia przeróbka plastyczna metali Część 2

Technologia przeróbka plastyczna metali Część 2 - Wiesław Weroński

Przeróbka plastyczna metali obejmuje procesy technologiczne polegające na trwałej zmianie kształtu materiału pod wpływem działania sił zewnętrznych bez naruszenia jego spójności, przy czym odkształcenia zachodzą w zakresie plastycznym po przekroczeniu granicy plastyczności; procesy te realizowane są na zimno, na ciepło lub na gorąco w zależności od temperatury względem temperatury rekrystalizacji, co wpływa na własności mechaniczne i strukturę metalu; do podstawowych metod należą walcowanie, kucie, tłoczenie, ciągnienie i wyciskanie, które różnią się stanem naprężeń oraz sposobem kształtowania wyrobu; istotnym zagadnieniem jest rozkład naprężeń i odkształceń w materiale, opisywany m.in. przez hipotezy plastyczności oraz krzywe umocnienia, a także wpływ tarcia, prędkości odkształcenia i temperatury na przebieg procesu; podczas przeróbki plastycznej zachodzą zmiany strukturalne, takie jak umocnienie odkształceniowe i rekrystalizacja, które decydują o właściwościach końcowych wyrobu; technologia ta znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle maszynowym, hutniczym i motoryzacyjnym, umożliwiając otrzymywanie elementów o wysokiej wytrzymałości, dokładności wymiarowej i korzystnej strukturze materiału.