Teatr ( tomy 1-6) - Sławomir Mrożek
Teatr 1 - 303 stron
Teatr 2 - 336 stron
Teatr 3 - 290 Stron
Teatr 4 - 267 stron
Teatr 5 - 249 stron
Teatr 6 - 270 stron
Tom 1 zawiera sztuki: Miłość na Krymie (1993), Wdowy (1992), Portret (1997), Kontrakt (1986).
Podobnie jak opowiadania, również dramaty publikowane są w Dziełach zebranych w ustalonej przez autora kolejności, tzn. poczynając od utworów najnowszych. Zamieszczone w Teatrze 1 utwory pochodzą z lat 1986-1993 i tylko jeden z nich, Portret, był wydany wcześniej w Polsce. Najbardziej znana jest Miłość na Krymie, rodzaj pastiszu nawiązującego do różnych epok i realiów historycznych Rosji oraz rosyjskiego dramatu.
Tom 2 zawiera sztuki: Alfa (1984), Letni dzień (1983), Ambasador (1983), Pieszo (1980).
Dramaty zamieszczone w tym tomie mają niewątpliwie odniesienia do rzeczywistych historycznych wydarzeń. Powstały w okresie legalnego i podziemnego działania "Solidarności" i w czasach stanu wojennego, jednakże nie są to sztuki historyczne. Tragiczne wydarzenia wczesnych lat osiemdziesiątych czy okres drugiej wojny światowej, w którym rozgrywa się dramat Pieszo, to tylko tła sytuacji, w jakich znaleźli się bohaterowie. Głównym motywem jest problem relacji międzyludzkich, uzależnienia od okoliczności historycznych lub drugiego człowieka, podstępna walka i samotność.
Tom 3 zawiera sztuki: Lis Aspirant (1978), Lis Filozof (1977), Polowanie na lisa (1976), Serenada (1976), Garbus (1975), Emigranci (1974), Szczęśliwe wydarzenie (1973).
Trzeci tom dramatów prezentuje dwie jednoaktówki pisane w formie monologów oraz sztuki znane i wielokrotnie wystawiane. W takich utworach, jak Garbus, Emigranci, Szczęśliwe wydarzenie, autor podejmuje problem wyobcowania, braku samodzielności i odpowiedzialności. Odrzucenie stałych wartości, kontestacja rzeczywistości, rozbicie więzi społecznych stawiają pojedynczego człowieka w sytuacji bezradności i pustki.
Tom 4 zawiera sztuki: Rzeźnia (1973), Drugie danie (1968), Vatzlav (1968), Dom na granicy (1967), Testarium (1967).
Dominuje w nich problem relatywizmu i braku wolności. W takich okolicznościach prawdziwy i samodzielny wybór jest niemożliwy. Wszystko może okazać się falsyfikatem, utopią lub pomyłką. Wśród dramatów przedstawionych w tym tomie szczególnie Vatzlav - rzecz o utopijnym poszukiwaniu sprawiedliwości - doczekał się rekordowej liczby przedstawień.
Oto charakterystyka tytułowego bohatera, zamieszczona na początku sztuki:
Jego imię sugeruje słowiańskość. Jednakże Vatzlav jest przedstawicielem "gorszej" ludzkości w ogóle, ludzkości na dorobku, pełnej pożądań i kompleksów. Ludzkości w fazie przejściowej. Narażony na korupcję, człowiek pogranicza, potencjalny arywista o wielkiej witalności. Jego szczerość jest raczej dziecinna niż cyniczna. Jego przebiegłość wynika raczej z instynktu samozachowawczego niż ze złej woli. Pod koniec sztuki zdobywa się na bezinteresowną refleksyjność, co świadczy o zdolności rozwoju. Postać złożona.
Tom 5 zawiera sztuki: Krawiec (1965), Tango, (1964), Czarowna noc (1963), Śmierć porucznika (1963).
Krawiec i Tango należą do kanonu klasyki współczesnego dramatu. Doczekały się wielu inscenizacji w teatrach całego świata. Mniej znane, napisane w 1963 roku sztuki Czarowna noc i Śmierć porucznika są równie charakterystyczne dla Mrożkowego widzenia świata; ukazują, każda na swój sposób, przenikanie się subiektywnej i obiektywnej rzeczywistości. Okoliczności powstania Reduty Ordona, przedstawione w na pozór komicznej Śmierci porucznika, wprowadzają nas w refleksję nad wieloznacznością zdarzeń, których doświadczamy.
Ostatni tom serii prezentującej twórczość dramaturgiczną Sławomira Mrożka zawiera sztuki: Policja (1958), dramat ze sfer żandarmeryjnych; Męczeństwo Piotra Ohey'a (1959), farsę w trzech częściach, nagrodzoną w konkursie Teatru Telewizji; Indyk (1961), melofarsę w dwóch aktach, i cztery jednoaktówki: Na pełnym morzu (1961), Karol (1961), Striptease (1961), Zabawa (1962), Kynolog w rozterce (1962).
