Talizman Danusi 1934 r.

Talizman Danusi 1934 r. - Stanisław Pasławski

Pan Skielski nie wyjaśnia właściwej przyczyny — wysłał córkę zagranicę przede wszystkiem dlatego, że chciał, by się otrząsnęła trochę od złego wpływu koleżanek. Pozostawszy bowiem na drugi rok w klasie, dała słowo ojcu, że się poprawi, zrywając ze złemi koleżankami wszelkie stosunki — a właśnie do owych najgorszych należała Lola — córka pana Starykowskiego. Wprawdzie pan Jan stale to sam stwierdza! i nad tem ubolewał — lecz gospodarz nie chciał mu robić przykrości...
-Tak... my się wysilamy — ciągnął po małej przerwie pan Starykówski — a nasze córeczki się bawią: moja Lola niedawno wyprosiła dwadzieścia pięć złotych na atlas i książki - lecz nic z tego nie kupiła — pieniądze zaś oddała za długi, zaciągnięte w czasie wakacji — jak sama twierdzi — a przecież daję jej co miesiąc na osobiste wydatki sporą sumkę...
— Danka zaś zapaliła się do pewnej broszy u jubilera w Rzymie i wymaga, abym jej na to przysłał aż... pięćset złotych! — na to zaś absolutnie nie mogę się zgodzić!
- Och, mój synalek więcej kosztuje... on zapewne w uniwersytecie będzie studjował z dziesięć lat...
- Czy nie dowiedziałeś się jakich nowych szczegółów o zachowaniu się Danki zagranicą — czy nie było nowych listów do Loli?
— Owszem... ale to niezbyt miłe wiadomości...
— Proszę cię bardzo — jesteś moim przyjacielem — nie ukrywaj prawdy... - (fragment książki)