Ta, która przeżyła. Efekt uboczny

Ta, która przeżyła. Efekt uboczny - Małgorzata Łatka

Niektóre pętle zaciskają się nawet po wielu latach

Wtedy była ofiarą

Na Niemirowo – niewielkie miasteczko na południu Polski – pada blady strach. Uprowadzona zostaje ośmioletnia Maja. Policjanci szybko ustalają, że mają do czynienia z tym samym sprawcą, który przed trzydziestoma laty porwał i więził dwie inne dziewczynki. Wtedy tylko jedna z nich, Sonia, przeżyła. Porywacza nigdy nie ujęto.

Obecnie jest policjantką

Komisarz Sonia Lenarczyk bierze udział w poszukiwaniach Mai. Chce schwytać porywacza, jednak amnezja z czasu, kiedy przebywała w jego rękach, nie ułatwia jej zadania. Trauma z dzieciństwa głęboko naznaczyła Sonię i jej dwie siostry. To silne kobiety, każdy jednak ma swoje granice. Czas ucieka.

Czy Sonia rozwiąże najtrudniejszą sprawę w całej swojej karierze?

Czy siostry po raz kolejny połączą siły?

#siłasióstr # siostrzeństwo #thriller #morderstwo #śledztwo #zbrodnia #książkadlaciebie #harpercollinspolska

Sięgnij po powieść Nie zaznasz spokoju – genialny thriller, który zapoczątkował serię z siostrami Lenarczyk.

Fot. Rafał Mąka

MAŁGORZATA ŁATKA

Pisze thrillery i kryminały. Mieszka pod Krakowem. Ta, która przeżyła stanowi kolejny tom serii Efekt uboczny.

fb malgorzata.latka.autorka

IG malgorzata.latka.autorka

Dziewczynka słyszała ostrożne słowa lekarza wypowiadane ściszonym głosem, ale nie rozumiała ich znaczenia. W tym momencie coś innego zajmowało jej myśli. Wstrzymała oddech, gdy pewne wspomnienie pojawiło się na obrzeżach jej pamięci. Coś obrzydliwego. Coś, od czego najchętniej uciekłaby daleko, ale nie była w stanie. Ogarnęło ją przerażenie. Choć umysł podpowiadał jej, że to niemożliwe, odnosiła wrażenie, że na ciele czuje odnóża pająków o grubych, tłustych odwłokach. Spojrzała na swoje dłonie. Pajęczaków tam nie było, lęk jednak pozostał. Zespolił się z nią. Przerażenie sprawiło, że serce zaczęło bić coraz szybciej. Mimo że w głowie miała pustkę, Sonia przeczuwała, że stało się coś złego. Przedramiona pokrywały grube bandaże, spod których przebijały się cienkie krwawe linie. Piekła skóra na twarzy. Na dodatek bardzo bolał ją brzuch po prawej stronie. Musiała wydać z siebie jakiś dźwięk, bo po chwili trzy spojrzenia zatrzymały się na drobnej sylwetce leżącej na łóżku przeznaczonym dla dorosłej osoby.

(fragment tekstu)