Sztuki piękne zestaw 8 zeszytów

Sztuki piękne zestaw 8 zeszytów - W. Jarocki

Każdy z zeszytów posiada tyle samo stron i ten sam rok wydania !!!

Rocznik II nr 7, 15 Kwietnia 1926

Rocznik II nr 9, 15 Czerwca 1926

Rocznik II nr 8, 15 Maja 1926

Rocznik II nr 12, Wrzesień 1926

Rocznik II nr 10 i 11, Lipiec-Sierpień 1926

Rocznik II nr 4, 15 Stycznia 1926

Rocznik II nr 5, 15 Lutego 1926

Rocznik II nr 6, 15 Marca 1926 

Władysław Jarocki (ur. 6 czerwca 1879 w Podhajczykach, zm. 7 lutego 1965 w Krakowie[1]) – polski malarz zajmujący się głównie tematyką huculską, podhalańską i tatrzańską. Prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie[2].

Absolwent C. K. V Gimnazjum we Lwowie. Studiował na Politechnice Lwowskiej, później w latach 1902–1906 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz w Paryżu. Był uczniem Józefa Mehoffera i Leona Wyczółkowskiego. W latach 1921–1939 był profesorem w ASP w Krakowie[1].

Malował pejzaże, obrzędy ludowe i religijne, postaci w strojach regionalnych. Malował również podczas licznych podróży (Huculszczyzna od 1904 r., Kaukaz 1907, Podhale i Tatry od 1907 r., wybrzeże Bałtyku od 1922 r., Włochy itd.)[1]. Jarocki tworzył również karykatury[2]. Zaprojektował sarkofag Jana Kasprowicza, jego obrazy znajdują się też w kościele na Harendzie[1]. W 1928 do Olimpijskiego Konkursu Sztuki i Literatury na igrzyskach w Amsterdamie zgłoszono dwie jego prace – Portret własny na nartach i Portret Jerzego Żuławskiego w górach, żadnej jednak nie przyznano wyróżnienia[3].

Mieszkał na stałe w Krakowie, lecz do końca życia był związany z Tatrami. W 1920 poślubił starszą córkę Jana Kasprowicza Annę, czego skutkiem były częste wizyty w willi „Harenda” – domu Kasprowicza w Zakopanem[4]. Duża część willi była własnością Jarockich, dlatego większość jego obrazów tam się znajduje. W willi „Harenda” czynna jest dziś galeria malarstwa Władysława Jarockiego[5].