System idealizmu transcendentalnego

System idealizmu transcendentalnego - Fridrich Wilhelm Jospeh Schelling

Schelling hipotetycznie zakłada, że prawdziwe twierdzenia tworzą system naszej wiedzy. Ich prawdziwość jest w równym stopniu gwarantowana przez jedną zasadę filozofii transcendentalnej, która jest jednocześnie pośrednią zasadą każdej z nauk - samowiedzę. Zasada absolutna musi określać treść i formę filozofii transcendentalnej (teorii wiedzy) jako nauki. Jako, że sama jest jednak nieuwarunkowana (czy też że warunkuje sama siebie), pierwotna treść wiedzy musi zakładać jej pierwotną formę i na odwrót, pierwotna forma wiedzy musi zakładać jej pierwotną treść. Bezwarunkowo wie się tylko to, o czym wiedza uwarunkowana jest wyłącznie podmiotowo, a więc bezwarunkowe są tylko wszelkie twierdzenia tożsamościowe. Schelling zwraca uwagę, że nie wszystkie twierdzenia tożsamościowe są takie same. Są tak samo prawdziwe, ale tylko jedno z nich jest konieczne, a mianowicie Ja=Ja, syntetyczne twierdzenie a priori. W poszukiwaniu zasady absolutnej musimy cofnąć się do punktu, w którym przedmiot i jego przedstawienie stanowią jedno. Tym punktem jest Ja, które nigdy nie może być pomyślane jako rzecz. Ja jest oglądem intelektualnym, organem myślenia transcendentalnego, wolną zasadą wiedzy, wytwarzającą swój przedmiot. Punktem wyjścia filozofii transcendentalnej jest więc nie istnienie, ale wolne działanie.