Św Monika / Stosunek kościoła rzymsko katolickiego ok 1845 r

Św Monika / Stosunek kościoła rzymsko katolickiego ok 1845 r - Ks. Bougaud

Książka 2 tytuły w 1.

Św Monika - 272s., 1910 r.

Stosunek kościoła rzymsko katolickiego - 248s., 1845 r.

Święta Monika, Monika z Hippony, łac. i wł. Monica – święta Kościoła katolickiego, matka św. Augustyna. Pochodziła z rzymskiej rodziny chrześcijańskiej, wyszła za mąż za poganina, Patrycjusza, który był urzędnikiem.

W wieku 23 lat Monika urodziła pierwszego syna – znanego dzisiaj jako św. Augustyn. Potem miała jeszcze jednego syna Nawigiusza i córkę Perpetuę. Mąż pod wpływem św. Moniki przyjął przed śmiercią chrzest (371). Dorastający Augustyn zaczął sprawiać jej kłopoty, wybierając hedonistyczny styl życia. Związał się z sektą manicheistyczną i zaczął wierzyć w ich naukę. Monika nie zrażając się trudnościami modliła się za niego, błagając Boga o nawrócenie Augustyna. Obawiając się o swego syna Monika wyjeżdżała za nim do Kartaginy, Rzymu i Mediolanu. Kiedy biskup poznał przyczynę jej smutku, prorokował: „Matko, jestem pewien, że syn tylu łez musi powrócić do Boga”.

W Mediolanie Augustyn poznał św. Ambrożego i pod wpływem jego nauk 24 lub 25 kwietnia 387 roku, wraz z Alipiuszem i Adeodatem, przyjął chrzest. W drodze powrotnej do rodzinnej Tagasty, w Ostii św. Monika zachorowała na febrę i zmarła.

Trumna z relikwiami św. Moniki w kościele św. Augustyna w Rzymie, niedaleko piazza Navona.

Ciało św. Moniki zostało złożone w Ostii w kościele św. Aurei. W 1162 r. augustianie zabrali je do Francji i umieścili w Arrouaise pod Arras. W 1430 r. zostało przeniesione do Rzymu i umieszczono w kościele świętego Tryfona, który później przemianowano na kościół św. Augustyna.